پيام نوروزى رهبر انقلاب به مناسبت حلول سال 1387![]() طليعهي بهار، امسال يك عيد سه گانه است: اولاً ميلاد مسعود نبي مكرّم (صلّي الله عليه و آله و سلم) و سپس ميلاد مسعود حضرت صادق (عليه الصّلاه و السّلام) و آنگاه روز عيد نوروز ملي ايراني. به حضرت بقيه الله (ارواحنا فداه) سلام عرض ميكنم و اعياد مبارك را به ايشان تبريك ميگويم ... يا مقلّب القلوب و الابصار، يا مدبّر اللّيل و النّهار، يا محوّل الحول و الاحوال، حوّل حالنا الي احسن الحال. طليعهي بهار، امسال يك عيد سه گانه است: اولاً ميلاد مسعود نبي مكرّم (صلّي الله عليه و آله و سلم) و سپس ميلاد مسعود حضرت صادق (عليه الصّلاه و السّلام) و آنگاه روز عيد نوروز ملي ايراني. به حضرت بقيه الله (ارواحنا فداه) سلام عرض ميكنم و اعياد مبارك را به ايشان تبريك ميگويم و همچنين به عموم ملت ايران و به عموم مسلمانان و به همهي محبان و عاشقان اهل بيت پيغمبر، تبريك عرض ميكنم؛ همچنين به همهي ملتهايي كه عيد نوروز را گرامي ميدارند و در اين جشن آغاز سال با ايرانيان شريك و سهيم هستند. اميدواريم اين سال خوب، اين بهار زيبا و پُر طراوت، يك سال پُر بار براي عموم مسلمانان و بخصوص براي ملت عزيز ايران باشد. لازم ميدانم در آغاز عرايض، به خانوادهاي معظّم شهيدان و جانبازان و ايثارگران راه حق تبريك عرض كنم. نگاه گذرايي مي كنيم به سال 86 و نگاه كوتاهي به سال 87 . سال 86 سال مهم و پُر حادثه و عزتآفريني براي ملت ايران بود. در آغاز اين سال ماجراي دستگيري و سپس عفو و آزادي ملوانهاي متجاوز بيگانه به كشورمان، ملت را سرافراز کرد و چهرهي ملت عزيز ما را در دنيا چهرهاي مقتدر و در عين حال بردبار و پُرگذشت نشان داد؛ در پايان اين سال هم انتخابات پُر شكوه و با عظمت ملت و انتخاب نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، براي چشمان حيرتزدهي جهانيان يك حادثهي بزرگ، و براي ملت ايران ـ براي دوران چهار سال ـ سرنوشت ساز بود. در اين حادثه هم ملت عزيز ما عظمت خود، اقتدار خود، حضور پُر صلابت خود و عزم جدي خود را براي درست اداره كردن كشور و حضور در ميدانهاي مديريت كشوري، نشان دادند. در طول سال 86 كارهاي با ارزشي از سوي مسئولين كشور ـ چه دولت، چه مجلس و چه مسئولين در سراسر بخشهاي گوناگون ـ و همچنين کارهاي بزرگي از سوي آحاد ملت، انجمنهاي علمي و مجموعههاي دانشجويي و كاوشگر، براي ملت ايران انجام گرفت و ملت ايران را در ميدانهاي مختلف و عرصههاي مختلف به پيش برد؛ پيشرفتهاي علمي، پيشرفتهاي عمراني و كارهاي سازندگي مهمي كه در بخش آباداني كشور انجام گرفت، همهي اينها ـ چه آنچه مربوط به بحث تقنين و چه آنچه مربوط به مرحلهي اجرا بود ـ براي ملت ايران بسيار پر سود و انشاءالله مايهي پيشرفت و شكوفايي شد. البته در طول سال ضايعات و فقدانها و ناكاميهايي هم داشتيم: چه در برنامههاي گوناگون و چه در مورد از دست دادن شخصيتهاي عزيز. البته زندگي همين است و براي يك ملت، شاديها و غمها، شيرينيها و تلخيها هميشه به هم آميخته است؛ مهم اين است كه در ميانهي اين حوادث گوناگون، يك ملت بتواند هدف خود را مشخصاً در نظر داشته باشد و بسوي آن هدف گامهاي بلندي بردارد. آخرين حادثهي تأسفبار هم فقدان عزيزان دانشجويي بود كه در سانحهي دلخراشي اتفاق افتاد و همهي ما را مصيبتزده كرد. اما در مورد سال 87 كه اكنون آغاز ميشود، چشمانداز و اميدهاي ما بسيار روشن و متعالي است. در اين سال نظام مقدس جمهوري اسلامي سي سالگي خود را تمام ميكند و سه دهه را پشت سر ميگذارد. در اين سه دهه، ملت ايران و مسئولين تلاشهاي بسيار با ارزشي انجام دادند: در دفاع از كشور، در دفاع از استقلال و عزت ملي و در پيشرفتِ به سمت اعتلاي علمي و عملي. در طول اين سالهاي متمادي، ملت ايران بر آن بود كه عقبماندگيهاي سالهاي طولاني گذشتهي پيش از انقلاب را جبران كند و موفقيتهاي بزرگي هم در اين راه به دست آورد. آنچه در طول اين سالهاي متمادي انجام گرفته است، در تاريخ ملت ايران كارهاي برجسته و انشاءالله ماندگاري خواهد بود. و اما امسال سالي است كه ما اميدهاي زيادي به حركت و تلاش در اين سال بسته ايم. اولاً مجلس تازه نفسي به ميدان كار و تلاش قدم ميگذارد و ثانياً دولت خدمتگذار و پُر تلاش و خستگيناپذيري بر سر كار است. اگر مجلس و دولت انشاءالله با حكمت و درايت و تدبير كارها را برنامهريزي بكنند، اميد اين هست كه ما در اين سال بتوانيم كارهاي بزرگي انجام بدهيم. هم در صحنهي داخلي و هم در عرصهي پيچيدهي بينالمللي، ملت ايران نياز به كار و ابتكار و تلاش مجدانه دارد. ما بايد آنچه را كه در گذشته ـ در دروان حكومت طاغوتها ـ از دست دادهايم و دچار عقب ماندگي شدهايم، جبران كنيم؛ اين ايجاب ميكند كه ما تلاشمان را هرچه مي توانيم بيشتر و بيشتر و جديتر كنيم. در عرصهي داخلي آنچه مورد نياز است، پيدا كردن راههاي ميانبر همراه با تدبير و درايت و حكمت است؛ ما نميتوانيم آرام و معمولي حركت كنيم؛ بايد با شتابي حسابشده و منظم و منضبط پيش برويم. بايد بتوانيم كارهايي را كه براي نسلهاي آينده ماندگار خواهد بود انجام بدهيم. در عرصهي بينالمللي دوستاني در جهان داريم، دشمناني هم داريم، كساني هم هستند كه دشمن نيستند لكن رقيب ما هستند؛ اين عرصهي پيچيده هم نياز دارد كه تلاشمان را مدبرانه و شجاعانه و عزتمدارانه برنامهريزي كنيم. در اين عرصه اگر موفق بشويم، اين موفقيت در توفيقات داخل كشور و پيشرفتهاي بزرگ ملت ايران در زندگي خود هم اثر خواهد گذاشت. خوشبختانه مسئولين كشور عزت ملي را كاملاً در نظر دارند و ميدانند كه در مقابل زيادهخواهي دشمنان، راه نجات تسليم شدن و عقبنشيني كردن نيست؛ اگر دشمن زورگويي و زورگيري مي كند، بايد در مقابل دشمن ايستاد و پيشرفت كرد. علاج ملت ايران در كسب اقتدار است؛ اين اقتدار فقط به معناي اقتدار نظامي نيست؛ بايد اقتدار علمي، اقتدار اقتصادي، به دست آوردن قدرت اخلاقي و اجتماعي و بالاتر از همهي اينها اقتدار معنوي و روحي ـ كه از اتكال به خداوند متعال براي يك ملت حاصل مي شود ـ هم کسب کنيم. اگر بخواهيم در صحنهي قدرتيابي ملت ايران پيش برويم و به هدفهاي خود دست پيدا كنيم، ملت و دولت بايد به يكديگر دست دوستي و همكاري كامل بدهند؛ همچناني كه بحمدالله ملت همواره پشتيبان مسئولان بوده است، بايد اين پشتيباني ـ هر چه بيشتر ـ ادامه پيدا كند و ملت و دولت با يكديگر همكاري كنند. قشرهاي گوناگون ملت ايران، قشر عالمان و فرزانگان و محققان، قشر دانشجويان، قشر كارگران و كشاورزان، قشر سرمايهگذاران و كساني كه قادرند با سرمايهگذاري خود ملت را به پيش ببرند، مديران بخشهاي گوناگون مؤسسات دولتي و غيردولتي، همهي اينها بايد احساس بكنند كه بار سنگين پيشرفت كشور بر دوش آنهاست و تكليفي است الهي و مردمي و نتائج انجام اين تكليف عايد همه خواهد شد و همه ـ و بيش از همه، خود آن كساني كه اين تكليف را به بهترين وجهي انجام دادهاند ـ از آن سود خواهند برد. من براي اين سال دو چيز را انتظام ميبرم: يكي اينكه در همهي بخشهايي كه گفتيم بايد نوآوري بوجود بيايد؛ مسئولان دولتي در روشهاي اقتصادي، در روشهاي سياسي و ديپلماسي، در پيشبرد كشور به سمت علم و تحقيق، در گسترش فرهنگ مطلوب در ميان كشور، در ارائهي خدمات به همهي قشرها بخصوص قشرهاي محروم و مظلوم، در آباداني كشور، آحاد مردم در دانشگاهها، در بنگاههاي اقتصادي، در دستگاههاي گوناگون اجتماعي و خدماتي، هر كدامي نياز دارند در كار خود و در عرصهي فعاليت خود نوآوري كنند؛ اين نقطهي اولي است كه مورد انتظار ماست. در اين سال بايد نوآوري فضاي كشور را فرا بگيرد و همه خود را موظف بدانند كه كارهاي نو و ابتكاري را ـ در سايهي مديريت صحيح و تدبير درست ـ در فعاليت كشور وارد كنند. انتظار دوم اين است كه فعاليتهايي كه در سالهاي گذشته انجام گرفته است، كارهايي كه دولت كرده است، سرمايهگذاريهاي بزرگي كه مسئولان گوناگون و آحاد مردم در بخشهاي مختلف ـ چه سرمايهگذاري مادي، چه سرمايهگذاري معنوي ـ انجام دادهاند، اينها به شكوفايي برسد و مردم نتايج آن را در زندگي خود حس كنند. برخي از كارها امروز آغاز ميشود، لكن بزودي نتيجهي خود را نشان نميدهد؛ كارهايي كه در سالهاي اخير انجام گرفته است و همچنين بسياري از كارهايي كه در طول سالهاي گذشته انجام گرفته است، بايد نتايج خود را بتدريج به مردم نشان بدهد و كام مردم را شيرين كند؛ بايد آنچه را كه كاشتهايم، شكوفا بشود و به مردم ثمر بدهد. لذا من امسال را «سال نوآوري و شكوفايي» مينامم و انتظار دارم كه انشاءالله هم در زمينهي نوآوري و هم در زمينهي شكوفايي، ملت ما شاهد نتايج شيريني باشند و سال را انشاءالله به بهترين وجهي، با عزت، با موفقيت، با كاميابي و شادابي و با توان بيشتر به پايان ببرند. از خداوند متعال توفيق آحاد مردم عزيزمان و توفيق مسئولين محترم كشور را مسئلت ميكنم و اميدوارم دعاي حضرت بقيه الله (ارواحنا فداه) شامل همهي مردم باشد و روح مطهر امام بزرگوارمان ـ كه گشايندهي اين راه و آغازكنندهي اين فصل جديد زندگي ملت ايران بودند ـ با اولياء پروردگار محشور گردد. والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته |