كاتبان وحى

مطابق آنچه مورخان معتبر اسلامى نوشته‏اند، نخستين سوره‏اى كه بر پيامبر اكرم (ص) نازل شد، سوره مباركه علق (اقرأ باسم ربك الذى خلق) بود و آخرين سوره‏اى كه نازل شد سوره «توبه» بوده است. مضامين اين دو سوره نيز اين مطلب را تاييد مى‏كند.

در مورد نگارش قران در زمان پيامبر (ص) بايد بگوييم، عده‏اى از برجسته‏ترين صحابه پيامبر آياتى را كه بر پيامبر اكرم(ص) نازل مى‏شد، مرتبا از آن حضرت دريافت نموده با يك نوع خط كوفى كه خط متداول آن زمان بود مى‏نوشتند. اين عده را «كتاب وحى» يعنى «نويسندگان وحى» مى‏نامند. تعداد اين افراد را مورخان تا چهل و سه نفر نوشته‏اند. در ميان اين چهل و سه نفر از همه بيشتر على بن ابى طالب (ع) و زيد بن ثابت در كار نوشتن آيات قرآن زحمت مى‏كشيدند. آنها هميشه ملازمت حضرت پيغمبر اكرم (ص) را داشتند و با راهنمايى و سرپرستى دقيق پيامبر، تمام آيات نازل شده را مى‏نوشتند.

نظر به اين كه ريشه واساس اسلام، اين كتاب آسمانى است و اين كتاب در تمام جهات و شؤون زندگى اجتماعى و فردى، قانون اساسى مسلمانان بوده، پيامبر شخصا اهتمام زيادى به نوشته شدن آن مى‏كرد. هنگامى كه آن حضرت رحلت نمود، تمام قرآن به صورت نوشته در اختيار مسلمانان بود و عده زيادى هم آن را از حفظ داشتند و قرآنى كه هم اكنون در دست مسلمانهاست، همان است كه هنگام رحلت پيامبر در دست مسلمانان بود.