همچنين اين سوره به طور كلى، بيانگر نعمتهاى مادى و معنوى خداوند است كه بر بندگان ارزانى داشته است، از طرفى تكرار آيه «فبإى ءالإ ربكما تكذبان»، در مقطعهاى كوتاه، آهنگ جالب و زيبايى به سوره داده و اين آهنگ وقتى با محتواى آيات (بيان نعمتهاى خدا) آميخته شود، جاذبه بيشترى پيدا مى كند؛ به همين جهت آن را عروس قرآن مى گويند.[2]
پى نوشت:
[1]. ترجمه الميزان، سيدمحمدباقر موسوى همدانى، ج19، ص155، دفتر انتشارات اسلامى.
[2]. تفسير نمونه، ناصر مكارم شيرازى و ديگران، ج23، ص91 92، دار الكتب الاسلاميه.