سؤال از گناهان

پرسش

آيا سؤال مى‏شود يا خير؟

در سوره «الرحمن» مى‏خوانيم: «فيومئذ لايسئل عن ذنبه انس و لاجان؛ در آن روز هيچ كس از انس و جن از گناهانش سؤال نمى‏شود»[1] با اين كه درآيات متعدد ديگرى مى‏خوانيم: در آن وز از گناهكاران سؤال مى‏شود؟

پاسخ

همان طور كه آيات بعد اين سوره گواهى مى‏دهد، منظور از سؤال نكردن از گناهان در اينجا اين است كه سؤال زبانى از آنها نمى‏شود كه آنها مانند اين جهان با «زبان» پاسخ گويند، بلكه قيافه هايشان حاكى از اعمال آنهاست و دست و پا و اعضاى تن آنان تمام اعمال و گفتارشان را بازگو مى‏كند.

در دو آيه بعد در همين سوره مى‏فرمايد: «يعرف المجرمون بسيماهم؛ مجرمان از چهره‏هايشان شناخته مى‏شوند!» در سوره «يس» نيز مى‏فرمايد: «اليوم نختم على افواههم و تكلمنا ايديهم و تشهد ارجلهم بما كانوا يكسبون؛ امروز بر دهانشان مهر مى‏نهيم و دستهايشان با ما سخن مى‏گويند و پاهايشان كارهايى را كه انجام مى‏دادند شهادت مى‏دهند.»[2]

بنابراين، اگر در آيه مورد بحث مى‏فرمايد «سؤال نمى‏شود» يعنى سؤال زبانى نمى‏شود.


[1]. الرحمن، آيه 39.

[2]. يس، آيه 65.

نويسندگان: ‌آيت الله‌ مكارم شيرازى و ‌آيت الله‌ سبحانى

, پاسخ به پرسشهاى مذهبى , ص: 570

بازگشت