چنان كه مفسر عاليقد شيعه مرحوم «طبرسى» در تفسير خود (مجمع البيان) مىگويد: خطاب در آيه متوجه مشركان مكه است و همه آيههاى سوره «انبياء» در مكه نازل دشده است و معبودهاى باطل مردم «مكه» از چوب و فلز و سنگ بود و معبودهايى كه آتش گيرانه دوزخند همين بتها و امثال آن است كه در هنگام نزول قرآن، مردم مكه آنها را پرستش مىنمودند و معبودهاى زنده كه مورد پرستش بعضى از مردم است، در اين آيه داخل نيست. جالب اين كه در آن زمان در شبه جزيره عربستان موجود زندهاى مورد پرستش بت پرستان نبوده است!