قرآن مجيد خدا را چنين معرفى مىكند: «و انه هو رب الشعرى؛ و اين كه اوست پروردگار ستاره شعرى!»[1] در اين صورت اين سؤال پيش مىآيد: در ستاره شعرى چه خصوصيتى وجود دارد كه خداوند خود را مالك و پديد آورنده آن معرفى مىكند و چرا از ستارههاى ديگر نام نمىبرد در صورتى كه خدا خالق همه آنهاست؟
البته پارهاى از اين مشخصات در ستارگان ديگر نيز هست ولى مجموعه آنها گويا از مشخصات ستاره شعرى مىباشد.
[1]. النجم، آيه 49.
[2]. البيان، جلد 5، صفحه 183.
[3]. المعارف الاسلاميه، ماده «شعرى» و فرهنگامه، ماده «ستاره» و غيره.