مشورت پيامبر
پرسش :آيا پيامبر هم مشورت مىكرد؟ پيامبر اكرم (ص) با وجود ارتباطى كه با دستگاه وحى داشت، چه نيازى داشت كه در امور جنگى يا اجتماعى با اصحاب خود به مشورت بپردازد و به امر پروردگار عالم - در سوره شورى، آيه 38 - در اين امور ملزم به شور و مشورت باشد؟ وانگهى او از نظر دانش و بينش، علم و سياست، برترين خلايق بود؛ با اين وصف چرا خدا به او دستور مشاوره داده است؟ پاسخ :خود قرآن پاسخ اين گونه سؤالات را داده است؛ چنان كه مىفرمايد: «لقد كان لكم فى رسول اللَّه اسوة حسنة؛ مسلما براى شما در زندگى رسول خدا(ص) سرمشق نيكويى بود.» [1]بنابراين، منظور از مشاوره، جنبه تعليمى و تربيتى آن بوده است. او با مشاوره كردن، ياران خود را درسى عملى مىداد كه پس از وى در مشكلات امور، دور هم گرد آيند و از طريق مشورت، مشكلات اجتماعى وامور پيچيده را حل كنند. جايى كه بزرگ يك جمعيت با آن مقام بلندى كه در معارف و علوم، سياست و تدبير دارد، عملا خود را بى نياز از شور نداند و از افكار ياران صميمى خود در حل گرفتاريها بهره بردارى نمايد، بايست هواداران و پيروان آيين او از اين عمل سرمشق گرفته و در گرفتايها از همين در وارد شوند و مستبدانه كارى را انجام ندهند. (بديهى است شور و مشورت تنها در مسائلى بايد باشد كه دستور قاطعى از طرف خداوند در مورد آن نباشد.)
[1]. احزاب، آيه 21. |