كروى بودن زمين

آيا در قرآن و روايات، شواهدى بر كروى بودن زمين داريم؟

پاسخ

يكى از اسرار هستى كه در قرآن به آن اشاره شده موضوع كروى بودن زمين است و اين حقيقت از آيات زير استفاده مى‏شود.

توضيح اين كه: اين آيات همان طور كه در بحث گذشته اشاره شد همگى حاكى از تعدد مشرقها و مغربها و نقطه طلوع و غروب آفتاب است كه لازمه آن كروى بودن زمين مى‏باشد؛ زيرا بطور مسلم اگر زمين مسطح و هموار باشد، براى جهان جز يك مشرق و يك مغرب نخواهد بود و تنها در صورت كروى بودن زمين، به نسبت انحناى آن، هر نقطه‏اى داراى مشرق و مغرب جداگانه‏اى خواهد بود و طلوع خورشيد بر جزئى از اجزاى آن، ملازم با غروب آن از جزء ديگر است و بنابراين، تعدد مشرق و مغرب دلالت روشنى بر كروى بودن زمين دارد.

روايات و كروى بودن زمين

از رواياتى كه از پيشوايان معصوم ما وارد شده است، بخوبى مى‏توان كروى بودن زمين را استفاده كرد؛ از آن جمله روايتى است كه از امام صادق (ع) به مضمون زير نقل شده است:

امام صادق (ع) فرمود: «در مسافرتى، مردى با من همسفر گرديد. او مقيد بود كه نماز مغرب را در تاريكى شب و نماز صبح را در تاريكى كامل (آخر شب) بخواند، اما من بر خلاف او بودم؛ هر موقع آفتاب غروب مى‏كرد نماز مغرب را مى‏خواندم و هر موقع فجر طلوع مى‏نمود، نماز صبح را به جا مى‏آوردم. آن شخص از من خواست كه من نيز مانند او رفتار كنم و عمل خود را چنين توجيه مى‏كرد: آفتاب پيش از آن كه به سرزمين ما طلوع كند، بر ديگران طلوع مى‏نمايد و هنگامى كه از سرزمين ما ناپديد مى‏شود هنوز بر گروهى ديگر طالع و نورافشان است.