امام (ع) مىفرمايد: «الدهر يومان؛ يوم لك و يوم عليك؛ روزگار دو روز بيش نيست، روزى به نفع تو مىگردد و روزى هم به زيان توست» يعنى انسان در طول زندگى خود دو دوران مختلف دارد، روزى در اوج قدرت است و روزى گرفتار مشكلات و يا به قول «كليم» كاشانى:
بدنامى حيات دو روزى نبود بيش
آن هم كليم با تو بگويم چسان گذشت
يك روز صرف بستن دل شد به اين و آن
روز دگر به كندن دل زين و آن گذشت!
مسلما منظور «كليم» از روز نيز، دوران بوده است.
روى اين بيان، مقصود از شش روز كه زمين و آسمان در آن آفريده شده است، شش دوران است كه بر زمين و آسمانها گذشته تا به صورت فعلى در آمده است؛ يعنى، اين وضع فعلى در زمين و اجرام آسمانى نتيجه يك سلسله تحولات پى در پى است كه در آنها پديد آمده و در نتيجه پس از طى اين مراحل، به صورت فعلى در آمدهاند، حال ممكن است مدت يك دوران، ده ميليون سال يا ده ميليارد سال بوده باشد.