دراين قسمت وارد بحث «امامت خاصه» مىشويم، و به سراغ شناخت امام معصوم و جانشين الهى بعد از پيامبر(ص) مىرويم، و از منابع مختلف اسلامى و نصوصى كه در قرآن و روايات وارده شده است در اين راه مدد مىگيريم .
از روش جمع قرائن كه يكى از بهترين روشها براى شناخت پيامبران و امامان معصوم (ع) است نيز كمك مىگيريم و ازخدا مىخواهيم آنچه حق و واقعيت است، بر فكر و قلم و بيان ما جارى سازد ،واز هر گونه خلاف و انحراف باز دارد.
نخست به سراغ آيات قرآن مىرويم و آنچه را در زمينه امامت خاصه وارد شده است، مورد بررسى قرار مىدهيم . اين آيات را مىتوان به دو بخش تقسيم كرد: 1- آياتى كه به طور مستقيم، مسأله امامت را مورد توجه قرار مىدهد و به وضوح از آن بحث مىكند. 2- آياتى كه به طور غير مستقيم از اين مسأله بحث مىكند. گر چه آيات در هر قسمت فراوان است ،ولى بنابراين است كه آنچه روشنتر در هردو بخش است گزينش شود و مورد بحث قرار گيرد. در بخش اول به سراغ آيات زير مىرويم : 1- آيه تبليغ و داستان غدير 2- آيه ولايت 3- آيه اولى الامر 4- آيه صادقين 5- آيه قربى بخش دوم آيات فضايل است. در اين بخش به سراغ آياتى از قرآن مجيد مىرويم كه مستقيما مسأله خلافت و ولايت را باز گو نمىكند، ولى فضيلتى بزرگ از على (ع) را در بر گرفته،واثبات مىكند كه او برترين امت محمد (ص) و والاترين شخصيت بعد از پيامبراسلام (ص)است. مجموعه آنها مىتواند زواياى اين مساله را براى كسانى كه در متن جريان قرار نگرفتهاند روشن سازد و در مجموع نشان دهد كه حساب على (ع) از ديگران كاملا جداست، و با وجود كسى مثل او درميان امت نوبت امامت و خلافت به ديگران نمىرسد.
به عبارت ديگر: با انضمام يك مقدمه عقلى روشن مىتوان مساله امامت و خلافت را از آن نتيجه گرفت و آن اينكه هرگز خداوند حكيم،«مفضول» را حاكم و رهبر «افضل» نخواهد كرد، حتى در ميان عقلاى جهان هر كس مرتكب چنين كارى شود او را ملامت و سرزنش مىكنند و كار او را نشانه عدم تدبير و ضعف مديريت او مىشمرند چرا كه فرد برتر را تابع فرد پايينتر كرده است . در اينجانيز به سراغ منابع اهل سنت مىرويم و از آنچه تنها در منابع پيروان مكتب اهل بيت (ع) آمده است كمتر سخن مىگوييم، مبادا كسى تصور كند پيروان اين مكتب چيزى از روى تعصب گفتهاند . اين آيات بسيار وسيع است كه از ميان آنها به 25آيه اشاره مىشود. 1- آيه مباهله 2- آيه خيرالبريه 3- آيه ليلةالمبيت 4- آيه حكمت 5- آيات سوره هل اتى 6- آيات آغاز سوره برائت 7- آيه سقايةالحاج 8- آيه صالح المؤمنين 9- آيه وزارت 10و11- آيات سوره احزاب 12- آيه بينه و شاهد 13- آيه صديقون 14- آيه نور 15- آيه انذار 16- آيه مرج البحرين 17- آيه نجوى 18- آيه سابقون 19- آيه اذن و اعية 20- آيه مودت 21- آيه منافقون 22- آيه ايذاء 23- آيه انفاق 24- آيه محبت 25- آيه مسئولون