زكات يكى ديگر ازمنابع مالى حكومت اسلامى است كه اسلام آن را بر ثروتمندان واجب كرده تا بدين وسيله ضعف مالى و اقتصادى تهيدستان جبران گردد تا حدى كه بىنياز شوند. مصرف زكات در قرآن اينگونه بيان شده است:
زكات مخصوص فقرا و مساكين و كسانى است كه براى (جمع آورى) آن كار مىكنند و كسانى كه براى جلب محبتشان اقدام مىشود و براى (آزادى) بردگان و بدهكاران و در راه (تقويت آيين) خدا و واماندگان در راه...368
از اين آيه استفاده مىشود، زكات بايد در هشت مورد مصرف گردد:
1- نيازمندانى كه در تأمين مخارج زندگى خود كمبود دارند؛
2- مستمندانى كه حتى مخارج روزانه خود را ندارند؛
3- مأمورانى كه براى گردآورى و حفظ زكات مىكوشند؛
4- براى متمايل كردن بيگانگان به آيين اسلام؛
5- آزاد كردن بردگان؛
6- دادن قرض بدهكاران ؛
7- هر كارى كه براى خشنودى خدا باشد، مانند ساختن پل، مسجد، كتابخانه و كارهاى عام المنفعه؛
8- براى درماندگان در راه؛ يعنى كسانى كه از وطن دور مانده و براى رسيدن به وطن نياز به كمك دارند.