نوشته: شيخ مفيد.
تحقيق: علاء آل جعفر.
ناشر: كنگره شيخ مفيد.
شماره صفحه ها: 60
اين رساله كم حجم نيز, پاسخ به پرسشهايى است كه از سوى شخصى درباره غيبت و ظهور امام زمان(عج) مطرح شده و شيخ مفيد به آنها پاسخ داده است.
سؤال مى كند: چه دليلى بر وجود امام زمان هست؟
شيخ مفيد, با استناد به ادله نقلى (احاديث و روايات صحيح) و مورد پذيرش شيعه و سنى و ادله عقلى, اين پرسش را پاسخ مى گويد.
پرسش ديگر: چگونه كسى كه طرفدار عدل و توحيد است, امامت كسى را كه ولادت او قطعى نيست مى پذيرد.
آيا چنين چيزى به عقل, يا وحى درست مى آيد؟
شيخ مفيد, در پاسخ, با اشاره به احاديث و ادله اى كه مى گويد زمين نبايد خالى از حجّت باشد, استدلال مى كند و مى نويسد:
(حجت ويژگيهايى دارد. كسى حجت است كه آن اوصاف را دارا باشد. و در اولاد عباس, اولاد على و قريش, كسى با اين اوصاف نيست.
براساس اين استدلال عقلى, حجت بايد فرد ديگرى باشد, هر چند ظاهر و پيدا نباشد.
زيرا مسلّم است شخصى مى تواند حجت باشد كه از خطا و گناه معصوم باشد.
بنابراين, لازم مى آيد كه حجت(عج) غائب باشد.(1))
در اين رساله, پنج پرسش مطرح شده كه شيخ, محكم و متقن از آنها پاسخ مى دهد.
افزون بر آثارى كه از شيخ مفيد درباره مسائله غيبت امام عصر(عج) برشمرديم, آثار ديگرى نيز, از شيخ به جا مانده كه برخى از آنها در ضمن مجموعه اى تحت عنوان: (خمس رسائل فى اثبات الحجة) از سوى دارالكتب التجاريه نجف اشرف, در سال 1370. ه ق. به چاپ رسيده است.
در جلد 7 مصنفات شيخ مفيد نيز كه از سوى كنگره نشر يافته, چهار رساله, از جمله همين رساله حاضر, به چاپ رسيده است. البته از آن جا كه بنابر معرفى تمام نوشته هاى شيخ مفيد, در اين باره نيست, به همين اندازه بسنده مى كنيم.