قرينه يازدهم: بيعت براى دو خليفه
يكى ديگر از قراين, حديث معروفى است كه جمع زيادى, آن را از پيامبراكرم(ص) نقل كرده
اند. متن حديث, بنابر آنچه در(صحيح مسلم) از طريق ابوسعيد خدرى نقل شده, چنين است:
عن ائبى سعيد الخدرى, عن النبى ـ صلّى اللّه عليه و سلّم ـ قال:(اذا بويع
لخليفتين, فاقتلوا الآخر منهما)1; هرگاه براى دو خليفه بيعت گرفته شد, دومى را
بكشيد.
براساس نقل مورّخان, معاويه, همزمان با خلافت على(ع), نمايندگانى به نقاط مختلف كشور
اسلامى فرستاد تا براى او بيعت بگيرند. از جمله, در سال چهل هجرى, بسر بن ارطاة را
در رائس سپاهى به مدينه و مكه و يمن فرستاد. بسر در مدينه با تهديد, ارعاب و قتل
مردم, آنها را وادار به بيعت با معاويه كرد.2
اين اقدامات معاويه در حالى صورت مى گرفت كه
قاطبه امت اسلامى, سالها پيش از آن,
به اميرالمؤمنين(ع) دست بيعت داده بودند و آن حضرت را به عنوان
خليفه مسلمين و
جانشين رسول خدا(ص) برگزيده بودند.
حال, آيا كسى را كه براساس فرمان رسول خدا(ص) كشتن او واجب است, مى توان
خليفه
مسلمين و جانشين رسول خدا(ص) دانست؟!
1.صحيح مسلم, كتاب العمارة, باب;15 سنن بيهقى, دارالمعرفة, ج8, ص;144 مجمع
الزوائد, ج5, ص;359 تلخيص الحبير, ابن
حجر, دارالمعرفة, ج4, ص;43 لسان الميزان, ابن حجر, مؤسسه اعلمى, ج4, ص435, ح;1329
تاريخ بغداد, خطيب بغدادى, دارالكتب العلمية, ج1, ص;239 ميزان الاعتدال, ذهبى,
ح3142, 6708 و ;7646 كنزالعمال, ج6, ص;52 اتحاف سادةالمتقين, ج2, ص232
2. مروج الذهب, مسعودى, دارالمعرفة, ج3, ص30و31