دانشمندان زيديه

على ربانى گلپايگانى

نام تنى چند از مشاهير و دانشمندان زيديه را يادآور مى‏شويم:

1- احمد بن عيسى بن زيد (247- 157 ه)

كتاب وى امالى است كه به نام «راب الصدع‏» در سه جزء به تحقيق علامه على بن اسماعيل بن عبد الله صنعانى و توسط دار النفائس بيروت (1410 ه) چاپ شده است، و مشتمل بر 2790 حديث از رسول اكرم صلى الله عليه و آله و ائمه اهل بيت عليهم السلام است.

2- القاسم الرسى (246- 169 ه).

وى جد يحيى بن الحسين مؤسس حكومت زيديه در يمن است، و تاليفات بسيارى درباره عقايد و فقه دارد.

3- الامام الهادى:

يحيى بن الحسين (298- 245 ه) . مؤسس حكومت زيديه يمن است. وى نيز تاليفات بسيارى در اصول و فروع دارد.

4- الناصر للحق (304- 230 ه) . مؤسس دولت زيديه در طبرستان.

5- ابو القاسم محمد بن يحيى (3113- 278 ه)

وى فرزند «الامام الهادى‏» و معروف به «الامام المرتضى‏» است. درباره تفسير و فقه تاليفاتى داشته است.

6- ابو الحسين احمد بن الحسين بن هارون (411- 333)

وى نخست‏بر مذهب اماميه بود، ولى بعدا به مذهب زيديه گراييد. شيخ طوسى علت اعراض او از مذهب اماميه را اين دانسته است كه وى درك و تصوير درستى از روايات مختلف درباره فروع دين نداشت، ولى بايد دانست كه اختلاف در فروع باعث نمى‏شود كه انسان آنچه را درباره اصول با دليل ثابت‏شده است رها كند. (1)

7- محسن بن محمد بن كرامه معروف به «الحاكم الحبشى‏» (494- 413 ه).

از اساتيد زمشخرى است. فهرست آثار او را 42 كتاب شمرده‏اند.

8- ابو سعيد نشوان حميدى(متوفاى 573 ه)

از نوادر عصر خود در لغت و نحو و تاريخ بود. از وى آثارى به طبع رسيده است. از آن جمله است رساله «الحور العين و تنبيه السامحين‏» .

9- عبد الله بن حمزة بن سليمان

از نوادگان حسن مثنى (614- 561 ه) در اصول فقه، فقه، كلام، حديث و ادب تاليفات بسيارى داشته است.

10- المؤيد بالله، يحيى بن حمزة بن على

از نوادگان امام جواد عليه‏السلام (749- 669 ه) در علم كلام و بلاغت از معاريف عصر خود بوده است. از آثار مطبوع او كتاب «الطراز» در فن فصاحت و بلاغت و اعجاز قرآن كريم است. كتاب «الانتصار» او در فقه نيز از مهمترين منابع ابن المرتضى در كتاب «البحر الزخار» است.

11- احمد بن يحيى بن المرتضى (840- 764 ه) مؤلف كتاب «البحر الزخار».

وى از برجسته‏ترين دانشمندان زيدى در فقه و اصول است و در زمينه‏هاى مختلف علوم اسلامى- اعم از عقلى و نقلى- داراى تاليف است، از آثار معروف او مى‏توان كتابهاى زير را نام برد:

الف: البحر الزخار الجامع لمذاهب اهل الامصار.

ب: كتاب الازهار فى فقه الائمة الاطهار. اين كتاب نزد علماى زيديه مانند كتاب عروة الوثقى نزد علماى اماميه است.

ج: طبقات المعتزلة. مطالعه اين كتاب نشان مى‏دهد كه مؤلف، جز در مساله امامت، كاملا با عقايد معتزله هماهنگ است.

12- المنصور بالله قاسم بن محمد(متوفاى 1029 ه)

برخى از تاليفات او عبارتند از: الف: الاعتصام بحبل الله المتين، در فقه.

ب: المرقاة در اصول فقه.

ج: الاساس لعقايد الاكياس، در اصول دين. بر كتاب اخير شروحى نوشته شده است. (2)

پى‏نوشت‏ها:

1- التهذيب، شيخ طوسى، 1 / 3- 2.

2- براى آگاهى بيشتر درباره شرح حال و آثار علمى دانشمندان فوق به كتاب بحوث فى الملل و النحل، ج 7، فصل 6، رجوع شود.


كتاب:فرق و مذاهب كلامى،ص 124