وقوف در عرفات

دومين عمل واجب حج تمتع، وقوف در عرفات است. عرفات نام سرزمين معروفى است كه حدود معينى دارد.

مسأله260 ـ وقوف در عرفات عبادت است و بايد به قصد قربت و خالصانه براى خداوند بجا آورده شود.

مسأله261 ـ مقصود از وقوف در عرفات آن است كه حاجى در آن سرزمين حاضر باشد، و فرقى بين اين كه نشسته باشديا ايستاده، خواب باشد يا بيدار، نيست.

مسأله262 ـ بنابراحتياط واجب شخص محرم بايد بعد از زوال روز نهم تا غروب شرعى كه وقت نماز مغرب است در عرفات باشد. و جواز تأخير آن از اول زوال به اندازه خواندن نماز ظهر و عصر پشت سر هم و مقدمات آن بعيد نيست.

مسأله263 ـ وقوف در عرفات واجب است ولى آنچه در وقوف ركن است صدق مسّماى وقوف است هر چند يك يا دو دقيقه باشد.بنابراين اگر از روى اختيار وقوف ركنى را ترك كند حج او باطل است. و اگر به مقدار وقوف ركنى در عرفات توقف كند و باقى را ترك نمايد و يا بدون عذر وقوف را تا عصر به تأخير بيندازد حج او صحيح است، اگر چه معصيت كرده است.

مسأله264 ـ كوچ كردن از عرفات قبل از غروب شرعى حرام است. پس اگر كسى عمداً پيش از غروب شرعى از عرفات كوچ كند يا از حدود آن خارج شود و برنگردد، گناهكار است و بايد يك شتر كفاره بدهد، ولى حج او صحيح است. و اگر نتواند قربانى كند بايد هجده روز روزه بگيرد. و احتياط آن است كه شتر را در روز عيد در منى ذبح كند اگرچه ذبح آن در غير منى، نيز جائز است. و در صورتى كه به عرفات برگردد كفاره ندارد.

مسأله265 ـ اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله از عرفات كوچ كند، در صورتى كه قبل از فوت وقت يادش بيايد واجب است به عرفات برگردد. و اگر برنگردد گناهكار است ولى كفاره ندارد. و اگر يادش نيايد و وقت وقوف در عرفات فوت شود، چيزى برعهده او نيست.