دوازدهمين عمل واجب حج و چهارمين عمل از اعمال منى، بيتوته در سرزمين منى است.
مسأله305 ـ واجب است حاجى در شب يازدهم و دوازدهم ذى الحجه در منى بيتوته نمايد يعنى در منى بماند. پس كسى كه در روز عيد براى انجام طواف حج و طواف نساء و نماز آنها و سعى ميان صفا و مروه به مكه مكرمه برود، واجب است براى بيتوته به منى برگردد.
مسأله306 ـ بر چند گروه واجب نيست شب هاى يازدهم و دوازدهم در منى بمانند:
اوّل ـ بيماران و پرستاران آنها و همه كسانى كه به علت عذرى كه دارند ماندن در منى براى آنان مشقّت دارد.
دوّم ـ كسانى كه بيم آن دارند كه اگر شب را در منى بمانند مال آنان در مكّه از بين برود يا سرقت شود، به شرطى كه آن مال قابل توجه باشد.
سوّم ـ كسانى كه شب را در مكه بيدار بوده و تا صبح (طلوع فجر) به عبادت مشغول باشند و كار ديگرى جز آن نكنند مگر كارهاى ضرورى مانند خوردن و آشاميدن به مقدار نياز يا تجديد وضو.
مسأله307 ـ بيتوته در منى عبادت و نيت در آن شرط است و بايد به قصد خالص و براى اطاعت خداوند متعال انجام گيرد.
مسأله308 ـ آن مقدار از شب كه واجب است شخص در منى بيتوته كند از اول غروب تا نيمه شب است و كسى كه بدون عذر نيمه اول شب را در منى نباشد احتياط واجب آن است كه در نيمه دوم شب در منى بيتوته كند. هر چند بعيد نيست كه بيتوته در نيمه دوم شب، در حال اختيار نيز كافى باشد.
مسأله309 ـ اگر كسى بيتوته در منى را ترك كند بدون آنكه در مكه مكرمه مشغول عبادت باشد، واجب است براى هر شب يك گوسفند كفاره بدهد. و بنابر احتياط فرقى بين معذور و غير معذور و جاهل و ناسى و غيره نيست.
مسأله310 ـ كسانى كه در حال احرام صيد نكرده و با زن نزديكى ننموده اند مى توانند روز دوازدهم بعد از ظهر از منى كوچ كنند و جايز نيست قبل از ظهر از منى خارج شوند.