فلسفه خمس.
سؤال:
آيا خمس، تقويت امتياز طبقاتى نيست؟
توضيح اين كه:
از يكى از بزرگان كمونيستها نقل شده كه گفته است: من تمام اديان را تحت مطالعه قرار دادم تا مگر به يكى از آنها بگروم، دين اسلام را از تمام اديان برتر ديدم، ولى متاسفانه در اين دين نيز به نقطه ضعفى برخورد كردم و آن اين كه قوانين اسلام براى فرزندان پيغمبر اسلام مزيتى قائل شده و خمس را براى آنها قرار داده است.
پاسخ:
همان طور كه در پاسخ سؤال پيش گفته شد، خمس
[1]
با زكات هيچ گونه فرق اصلى ندارد؛ يعنى، هر دو مربوط به فقرا و افراد محروم و ناتوان اجتماع است و به هر يك به اندازه احتياجاتشان داده مىشود و زايد بر آن جزء بيت المال مسلمانان محسوب خواهد شد؛ تنها چيزى كه هست براى آن فرزندان پيغمبر خدا از يك نوع احترام معنوى برخودار باشند، نيازمنديهاى آنها به عنوانى غير از عنوان زكات تامين شده است.
بديهى است اين احترام معنوى كه خداوند نسبت به سادات مقرر فرموده است، يك نوع احترام به شخص پيغمبر (ص) و احترام زحمات بى پايان او در راه هدايت مردم است.
خلاصه اين كه:
برخلاف آنچه كه بعضى خيال مىكنند، قانون خمس هيچ گونه امتياز طبقاتى براى سادات توليد نمىكند و از نظر جنبههاى مادى هيچ گونه تفاوتى با زكات كه براى ساير فقراست ندارد؛ يعنى، به نيازمندان سادات هيچ گونه پول اضافى نسبت به ساير نيازمندان داده نمىشود و خمس هرگز به افراد متمكن از سادات، داده نخواهد شد.
[2]
پىنوشتها
[1].
مقصود از خمس در اينجا نيمى از خمس است كه از آن سادات مىباشد نه همه خمس.
[2].
پاسخ به پرسشهاى مذهبى - نويسندگان: آيات عظام ناصر مكارم شيرازى و جعفر سبحانى