2421 صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
2422 شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.
2423 زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد ولى اگر بعدا بهنزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
2424 زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
2425 زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد و شوهر هم ازاو ارث نمىبرد.
2426 زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمىدانسته، حقى به شوهر پيدا نمىكند.
2427 زنى كه صيغه شده، مىتواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر به واسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مىرود بيرون رفتن او حرام است.
2428 اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح و گرنه باطل است.
2429 پدر و جد پدرى مىتوانند براى محرم شدن، يك ساعتيا دو ساعت زنى را به عقد پسر نابالغ خود در آورند و نيز مىتوانند دختر نابالغ خود را براى محرم شدن، به عقد كسى در آورند ولى بايد آن عقد براى دختر مفسده نداشته باشد.
2430 اگر پدر يا جد پدرى، طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمىداند زنده استيا مرده، براى محرم شدن به عقد كسى در آورد، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود و چنانچه بعدا معلوم شود كه در موقع عقد آن دختر زنده نبوده عقد باطل استو كسانى كه به واسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.
2431 اگر مرد مدت صيغه را ببخشد، چنانچه با او نزديكى كرده بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته باو بدهد و اگر نزديكى نكرده بايد نصف آن را بدهد.
2432 مرد مىتواند زنى را كه صيغه او بوده و هنوز عدهاش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد.
٢٣٦٩ اگر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند، بعد از آن كه مدت و مهر را
معين كردند، چنانچه زن بگويد:
"زوجتك نفسى فى المدة المعلومة على المهر المعلوم" بعد بدون فاصله مرد بگويد: "قبلت"
صحيح است. و اگر ديگرى را وكيل كنند و اول وكيل زن به وكيل مرد بگويد: "متعت موكلتى
موكلك فى المدة المعلومة على المهر المعلوم" پس بدون فاصله وكيل مرد بگويد: "قبلت
لموكلى هكذا"، صحيح مىباشد.دستور خواندن عقد غير دائم
2571 ـ صيغه كردن زن اگر چه براى لذّت بردن هم نباشد صحيح است.
2572 ـ شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.
2573 ـ زنى كه صيغه مى شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مى تواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود، شوهر مى تواند با او نزديكى نمايد.
2574 ـ زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
2575 ـ زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمى برد، و شوهر هم از او ارث نمى برد.
2576 ـ زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمى دانسته، حقى به شوهر پيدا نمى كند.
2577 ـ زنى كه صيغه شده، مى تواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر بواسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مى رود بيرون رفتن او حرام است.
2578 ـ اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود درآورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح و گر نه باطل است.
مسأله 2519 مسأله 2519 ـ اگر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند، بعد از آنكه مدّت و مهر را معيّن كردند، چنانچه زن بگويد: زَوَّجْتُكَ نَفْسى فِى المُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعلُوم، بعد بدون فاصله مرد بگويد: قَبِلْتُ، صحيح است. و اگر ديگرى را وكيل كنند اوّل وكيل زن به وكيل مرد بگويد: مَتَّعْتُ مُوَكِّلَتِى مُوَكِّلَكَ فِى الْمُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُوم، پس بدون فاصله وكيل مرد بگويد: قَبِلْتُ لِمُوَكِّلى هكَذَا، صحيح مى باشد.
مسأله 2070ـ در ازدواج موقّت بايد مقدار وقت و مقدار مهر تعيين شده باشد و بدون آن باطل است.
مسأله 2071ـ ازدواج موقّت هر چند براى لذّت بردن هم نباشد بلكه به قصد محرم شدن نزديكان آن دختر باشد جائز است مشروط بر اين كه دخترى را كه به ازدواج موقّت در مى آورند در حدّى باشد كه قابل لذّت جنسى باشد، مثلاً اگر كوچك است بايد وقت را به اندازه اى زياد كنند كه دوران آمادگى دختر را شامل شود، هرچند بعد از عقد مدّت را ببخشند.
مسأله 2072ـ احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه نزديكى با همسر خود را در ازدواج موقّت نيز ترك نكند.
مسأله 2073ـ زن مى تواند در ازدواج موقّت شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند و تنها لذّتهاى ديگر ببرد، ولى اگر بعداً به اين امر راضى شود مانعى ندارد.
مسأله 2074ـ همسر ازدواج موقّت حقّ خرجى ندارد، هرچند باردار شود و از شوهر ارث نمى برد و شوهر هم از او ارث نمى برد و حقّ واجب همخوابى نيز ندارد.
مسأله 2075ـ همسر موقّت مى تواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون رود يا كارى در خارج خانه براى خود انتخاب كند، مگر اين كه به خاطر بيرون رفتنش حقّ شوهر از بين برود.
مسأله 2076ـ پدر يا جدّ پدرى مى تواند براى محرم شدن با زنى او را به عقد موقّت پسر نابالغ خود درآورد (به شرط اين كه مدّت عقد به اندازه اى باشد كه پسر به حدّ بهره گيرى جنسى برسد) و نيز مى تواند دختر نابالغى را براى محرم شدن بستگان به عقد كسى درآورد (به همان شرط كه در مورد پسر گفته شد) و در هر دو صورت بنابر احتياط واجب بايد عقد فايده اى براى آن دو داشته باشد و خالى از مفسده باشد.
مسأله 2077ـ مرد مى تواند مدّت ازدواج موقّت را ببخشد و به آن پايان دهد، در اين صورت اگر با آن زن نزديكى كرده بايد تمام مهر و اگر نزديكى نكرده بايد نصف آن را بدهد.
مسأله 2078ـ مرد مى تواند زنى را كه صيغه اوست به عقد دائمى درآورد، ولى بايد نخست باقيمانده مدّت را ببخشد، سپس او را عقد كند.
مسأله 2079ـ ازدواج موقّت بعد از تمام شدن مدّت آن، عدّه دارد، به شرحى كه در كتاب طلاق خواهدآمد و فرزندانى كه از آن متولد مى شوند تمام حقوق فرزندى را دارند و از پدر و مادر و بستگان خود ارث مى برند هرچند آن زن و شوهر از هم ارث نمى برند.
مسأله 2031ـ براى خواندن صيغه عقد موقّت كافى است بعد از آن كه مدّت و مهر معيّن شد، زن بگويد: «زَوَّجْتُكَ نَفْسِي فِى الْمُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُومِ» (من خودم را به همسرى تو در مدّت معيّن با مهر معيّن درآوردم) مرد نيز بگويد: «قَبِلْتُ» (قبول كردم) يا اين كه وكيل زن بگويد: «مَتَّعْتُ مُوَكِّلَتِي مُوَكِّلَكَ فِى الْمُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُومِ» (موكّله خودم را به ازدواج موكّل تو در مدّت معيّن با مهر معيّن درآوردم) وكيل مرد نيز بگويد: «قَبِلْتُ لِمُوَكِّلِي هَكَذا» (قبول كردم براى موكّل خودم همين طور).
مسأله 2430 - صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است .
مسأله 2431- احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه با متعه خود نزديكى را ترك نكند.
مسأله 2432- زنى كه صيغه مى شود , اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند , عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مى تواند لذتهاى ديگر از او ببرد , ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود , شوهر مى تواند با او نزديكى نمايد , و هم چنين است حكم در عقد دايم .
مسأله 2433 - زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
مسأله 2434- زنـى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد , و از شوهر ارث نمى برد و شوهر هم از او ارث نمى برد , و چنانچه ارث بردن را - از يك طرف يا از هر دو طرف - شرط كرده باشند صحت اين شرط محل اشكال است ولى مراعات احتياط ترك نشود.
مسأله 2435- زنى كه صيغه شده اگر چه نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است , و براى آن كه نمى دانسته , حقى به شوهر پيدا نمى كند.
مسأله 2436- زنـى كـه صيغه شده چنانچه بدون اجازه شوهر از خانه بيرون رود , و به واسطه بيرون رفتن , حق شـوهـر از بين ميرود , بيرون رفتن او حرام است , و بنابر احتياط مستحب در صورتى كه حق شوهر از بين نرود , بدون اجازه او از خانه بيرون نرود.
مسأله 2437- اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد , چنانچه مرد او را به عقد دايم خود درآورد , يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند , وقتى آن زن فهميد , اگر اجازه نمايد آن عقد صحيح وگرنه باطل است .
مسأله 2438- اگـر براى محرم شدن - مثلا - پدر يا جد پدر دختر يا پسر نابالغ خود را براى مدت كوتاهى به عقد كسى درآورد , در صورتى كه بر آن مفسده اى بار نشود عقد صحيح است , ولى اگر در مدت ازدواج پسر به طور كلى قابليت تلذذ نداشته باشد يا دختر به طور كلى قابل تلذذ از او نباشد صحت عقد محل اشكال است .
مسأله 2439- اگـر پدر يا جد پدرى , طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمى داند زنده است يا مرده , براى مـحـرم شـدن به عقد كسى در آورد در صورتى كه مدت زوجيت قابل باشد كه به معقوده استمتاع شود بر حـسب ظاهر محرم بودن حاصل مى شود و چنانچه بعدا معلوم شود كه در موقع عقد , آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و كسانى كه به واسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.
مسأله 2440- اگر مرد مدت صيغه زن را ببخشد , چنانچه با او نزديكى كرده بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته به او بدهد , و اگر نزديكى نكرده واجب است نصف مهر را بدهد و احتياط مستحب آن است كه تمام مهر را بدهد.
مسأله 2430ـ - صيغه كردن زن اگرچه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است .
مسأله 2431ـ - احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه با متعه خود نزديكى را ترك نكند.
مسأله 2432ـ - زنى كه صيغه مى شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند, عقد و شرط او صحيح است , و شوهر فقط مى تواندلذتهاى ديگر از او ببرد, ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود, شوهر مى تواند با او نزديكى نمايد.
مسأله 2433ـ - زنى كه صيغه شده اگرچه آبستن شود حق خرجى ندارد.
مسأله 2434ـ - زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمى برد و شوهر هم از او ارث نـمـى بـرد, مـگر در صورتى كه ارث بردن راشرط كرده باشند كه در اين صورت هر كه شرط كرده ارث مى برد.
مسأله 2435ـ - زنى كه صيغه شده اگرچه نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد, عقد او صحيح است , و براى آنكه نمى دانسته , حقى به شوهرپيدا نمى كند.
مسأله 2436ـ - زنى كه صيغه شده چنانچه بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود, و بواسطه بيرون رفـتن , حق شوهر از بين مى رود, بيرون رفتن او حرام است , و بنابر احتياط در صورتى هم كه حق شوهر از بين نرود, بدون اجازه او از خانه بيرون نرود.
مسأله 2437ـ - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد, چـنـانـچه مرد او را به عقد دائم خود درآورد, يابه غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند, وقتى آن زن فهميد, اگر اجازه نمايد آن عقد صحيح و گرنه باطل است .
مسأله 2438ـ - براى محرم شدن , مى تواند پدر يا جد پدرى دختر نابالغ خود را يك ساعت يا بيشتر بـه عـقـد كـسى درآورد, ولى بايد آن عقدبراى دختر نفعى داشته باشد. و اما اگر براى پسر نابالغ جهت محرم شدن در زمانى كه به طور كلى قابليت استمتاع نداشته باشد زنى را عقدنمايند محل اشكال است .
مسأله 2439ـ - اگر پدر يا جد پدرى , طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمى داند زنده است يـا مـرده , بـراى مـحـرم شدن به عقد كسى درآورد, در صورتى كه مدت زوجيت قابل باشد كه از معقوده استمتاع شود, بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مى شود, و چنانچه بعدا معلوم شود كه در مـوقـع عـقـد, آن دختر زنده نبوده , عقد باطل است و كسانى كه بواسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.
مسأله 2440ـ- اگر مرد مدت صيغه زن را ببخشد, چنانچه با او نزديكى كرده بايد تمام چيزى را كـه قـرار گـذاشـتـه بـه او بدهد, و اگر نزديكى نكرده واجب است نصف مهر را بدهد, و احتياط مستحب آن است كه تمام مهر را بدهد.
مسأله 2441ـ- مرد مى تواند زنى را كه صيغه او بوده و هنوز عده اش تمام نشده , به عقد دائم خود درآورد يا اينكه دوباره صيغه نمايد, ولى اين كار قبل از تمام شدن مدت صيغه جايز نيست مگر آنكه باقى مدت را بر زن قبلا ببخشد.
مسأله 2430ـ متعه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است .
مسأله 2431ـ واجب است كه شوهر بيش از چهار ماه نزديكى با متعه خود را اگرجوان باشد ترك نكند. وبنابر احتياط بيش از اين مدت , نزديكى با متعه پير خود رانيز ترك نكند.
مسأله 2432ـ زنى كه متعه مى شود, اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند, عقد و شرط او صحيح است , و شوهر فقط مى تواند لذتهاى ديگر از او ببرد,ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود, شوهر مى تواند با او نزديكى نمايد .
مسأله 2433ـ زنى كه متعه شده , اگرچه آبستن شود حق خرجى ندارد.
مسأله 2434ـ زنى كه متعه شده , حق همخوابى ندارد, و از شوهر ارث نمى برد,و شوهر هم از او ارث نمى برد.
مسأله 2435ـ زنى كه متعه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقداو صحيح است , و براى آن كه نمى دانسته , حقى به شوهر پيدا نمى كند.
مسأله 2436ـ زنى كه متعه شده مى تواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود. ولى اگر بواسطه بيرون رفتن , حق شوهر از بين مى رود, بيرون رفتن او حرام است .
مسأله 2437ـ اگر زنى مردى را وكيل كند, كه به مدت و مبلغ معين او را براى خودمتعه نمايد, چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد, يا بغير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را متعه كند, وقتى كه آن زن فهميد, اگر بگويد راضى هستم عقدصحيح وگرنه باطل است .
مسأله 2438ـ اگر پدر يا جد پدرى براى محرم شدن , يك ساعت يا دو ساعت زنى رابه عقد پسر نابالغ خود درآورد كافى است . ونيز مى تواند دختر نابالغ خود را براى محرم شدن , به عقد كسى در آورد, ولى بايد آن عقد براى دختر مفسده نداشته باشد .
مسأله 2439ـ اگر پدر يا جد پدرى , طفل خود را كه در محل ديگرى است ونمى داند زنده است يا مـرده , بـراى مـحـرم شـدن بـه عـقد كسى در آورد, بر حسب ظاهرمحرم بودن حاصل مى شود, وچـنـانـچـه بعدا معلوم شود كه در موقع عقد, آن دختر زنده نبوده , عقد باطل است , وكسانى كه بواسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.
مسأله 2440ـ اگر مرد مدت متعه زن را ببخشد, چنانچه با او نزديكى كرده , بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته به او بدهد و اگر نزديكى نكرده , بايد نصف آن را بدهد .
مسأله 2441ـمرد مى تواند زنى را كه متعه او بوده وهنوز عده اش تمام نشده , به عقد دائم خود در آورد.
(مـسـالـه 2378) اگـر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند بعد ازآن كه مدت ومهر را معين كردند, چنانچه زن بگويد: (زوجتك نفسى فى المده المعلومه على المهر المعلوم ) بعد بدون فاصله مرد بگويد: (قبلت ) صحيح است .
و اگر ديگرى را وكيل كنند واول , وكيل زن به وكيل مرد بگويد: (متعت موكلتى موكلك فى المده المعلومه على المهر المعلوم ) پس بدون فاصله وكيل مرد بگويد: (قبلت لموكلى هكذا) صحيح مى باشد.