1- سفر، كمتر از مسافت شرعى نباشد
2- از آغاز سفر، مسافت شرعى قصد شده باشد.
3- قصد مسافت تا آخر سفر، استمرار داشته باشد .
4- در اثناى سفر، قواطع سفر، تحقق پيدا نكند.
شرايط هشت گانه براى 5- سفر، حرام نباشد.
شكسته خواندن نماز 6- از افراد خانه به دوش نباشد.
7- مسافرت، شغل نباشد.
8- به حد ترخص رسيده باشد.
با هشت شرط مزبور، مسافر بايد نماز ظهر، عصر و عشا را بصورت دو ركعتى به جا آورد. *** # هم چنين، نافله ظهر و عصر نيز ساقط مىشود، اما نافله عشا (دو ركعت نماز نشسته به نام نماز و تيره) را مىتواند به قصد رجا (به اميد قبولى) به جا آورد. ***
به نماز ظهر، عصر و عشا كه مسافر - در صورت تحقق شرايط هشتگانه - دو ركعت مىخواند، نماز قصر يا شكسته مىگويند، در مقابل، نماز شخص حاضر (غير مسافر) يا مسافر غير واجد شرايط هشت گانه را - كه چهار ركعتى است - نماز تمام مىگويند .
حتى اگر يكى از شرايط هشت گانه، تحقق پيدا نكند، نمىتوان نماز را شكسته خواند.
نماز صبح و مغرب، شكسته و تمام ندارد و نسبت به مسافر و غير مسافر يكسان است .