.1 خون استحاضه موجبِ بطلان وضو مىشود؛ يعنى يكى از مبطلات وضو است.(1)
.2 اگر مستحاضه از خروج خون به خوبى جلوگيرى نكند وخون خارج شود، بايد نماز و غسل و وضو را دوباره انجام دهد.(2)
.3 اگر مستحاضه در انجام غسلهايش كوتاهى كند تكليف روزهاش چيست؟
بعضى از فقها مانند حضرت آيهالله سيستانى فرمودهاند: روزهاش مطلقاً صحيح است، هرچنداحتياط مستحب آن است كه قضاى آن را بهجا آورد. و بعضى مانند حضرت آيهالله اراكى(ره) و حضرت آيهالله گلپايگانى(ره) فرمودهاند: در صورتى روزهاش صحيح است كه تمامى غسلها را انجام داده باشد، چه غسلهاى روزانه و چه غسلهاى شبِ قبل وچه غسلهاى شبِ بعد، و بعضى مانند حضرت امام(ره) و حضرت آيهالله خوئى(ره) و حضرت آيهالله فاضل و حضرت آيهالله مكارم غسلهاى روزانه را شرط مىدانند و نسبت به غسلهاى شب گذشته احتياط واجب دارند و غسلهاى شب بعد را شرط نمىدانند. و بعضى مانند صورت قبل قايلند؛ ولى شرط بودنِ غسل را مطلقاً احتياط واجب دارند. و بعضى هم مانند حضرت آيهالله خوئى(ره) فرمودهاند: اگر مستحاضه متوسّطه باشد بعيد نيست غسل در صحّتِ روزه آن شرط نباشد و بعضى هم مانند حضرت آيهالله مكارم مستحاضه متوسطه را ملحق به قليله مىدانستند.(3)
.1 بيشتر فقها فرمودهاند: مستحاضه جايز است نمازهاى قضايش را بخواند، واگر بخواهد نماز قضا بخواند بايد براى هر نماز كارهايى كه براى نماز ادا بر او واجب بود بهجا آورد؛ ولى احتياط مستحب آن است كه نماز قضا را در حال استحاضه انجام ندهد و بعضى مانند حضرت آيهالله خوئى(ره) جايز ندانستهاند و بعضى ديگر فقط در صورتى كه بترسد اگر قضا نكند فوت شود جايز دانستهاند.(4)
.2 بر مستحاضه، نماز آيات نيز واجب مىشود، و همان كارهايى كه براى نماز يوميّه بر او واجب بود، براى نمازِ آيات نيز بايد انجام دهد؛ ولى نمىتواند نماز يوميّه و آيات را با يك غسل بخواند، اگرچه «آيه» در وقت آن نماز اتّفاق افتاده باشد.(5)
.3 طلاق مستحاضه صحيح است و به غسل كردن نيازى ندارد.(6)
.4 سؤال: آيا هنگام غسلِ استحاضه، بايد نوع استحاضه (متوسّطه، كثيره) را نيز در نيّت مشخص كرد؟ يا تنها نيّت استحاضه كافى است؟
جواب: تنها نيّت استحاضه كافى است.(7)