چيزهايى كه حيض آنهارا بر زن واجب مى‏كند

.1 كفّاره‏

جماع (همبسترى) در حال حيض بر مرد و زن (هر دو) حرام است و علاوه بر حرمت موجب كفّاره بر مرد نيز مى‏شود. و بعضى از فقها كفّاره را واجب مى‏دانند. و بعضى از فقها مانند حضرت امام(ره) و حضرت آيه‏الله اراكى(ره) و حضرت آيه‏الله فاضل احتياط واجب و بعضى هم مانند حضرت آيه‏الله خوئى(ره) و حضرت آيه‏الله گلپايگانى(ره) و حضرت آيه‏الله سيستانى حضرت آيه‏الله مكارم مستحب مى‏دانند.(1)

مسأله: اگر شماره روزهاى حيضِ زن به سه قسمت تقسيم شود و مرد در قسمت اوّل آن، با زن خود در قُبُل (جلو) جماع كند، بايد يك دينارِ شرعى كفّاره به فقير بدهد و دينار شرعى حدود 18 نخود است و اگر در قسمت دوم جماع كند بايد نيم دينار يعنى حدود 9 نخود طلاى سكّه دار بدهد و اگر در قسمت سوم‏جماع كند بايد ربع دينار يعنى حدود 4/5 نخود طلاى سكّه دار بدهد و اگر در هر سه قسمت جماع كرده باشد بايد كفّاره هر سه قسمت را بدهد.(2)

مسأله: آميزش (جماع) در حال حيض، بر زن كفاره‏اى را واجب نمى‏كند هر چند به ميل و رغبت همبستر شود ( فقط كار حرام انجام داده و گناه كرده است.)(3)

.2 غسل‏

پس از قطع شدنِ خون حيض،نسبت به اعمال واجبى كه مشروط به طهارت هستند مانند نماز، روزه و طواف، بر زن واجب است غسل كند. و نسبت به كارهايى كه مستحب است براى آنها شخص طهارت داشته باشد، غسل كردن مستحب است.و نسبت به كارهاى غير واجبى كه داشتن غسل، شرط آنها است اگر بخواهد عمل صحيح انجام شود بايد غسل كند.(4)

مسأله: با غسل جنابت (تا طهارت آن باقى است) براى نماز نبايد وضو گرفت و اما غسل حيض به فتواى تمام فقهايى كه فتاوايشان در اين كتاب آمده است نياز به وضو دارد كه قبلش يا بعدش يا وسطش - اگر ترتيبى انجام شود - بايد وضو بگيرد اگرچه بهتر است در تمام غسل‏هايى كه نياز به وضو دارد، وضو قبل از غسل انجام شود به‏جز حضرت آيه‏الله خوئى(ره) و حضرت آيه‏الله سيستانى و حضرت آيه‏الله مكارم كه وضو را لازم نمى‏دانند.(5)

مسأله: اگر زنِ حائض، پس از تمام شدن حيض، غسل كند، آنچه بر او حرام بود، حلال خواهد شد و نيازى به وضو نيست؛ و امانسبت به آنچه شرطش داشتن طهارت است مانند نماز و... بعضى از فقها فرموده‏اند:بايد وضو هم بگيرد، و بعضى فرموده‏اند: همان غسل كافى است كه تفصيل آن در مسأله قبل بيان گرديد.(6)

.3 قضا و جبران بعضى از اعمالى كه در حال حيض از او به خاطرحيض بودن‏ فوت شده است‏

الف: نمازهاى يوميّه فوت شده از زن حائض قضا ندارد در صورتى كه تمامِ وقتِ نماز را حائض باشد.

ب: روزه‏هاى ماه مبارك رمضان كه از زن حائض فوت شده قضا دارد.

ج: روزه‏هاى واجبِ غير ماه مبارك رمضان كه از زن حائض فوت شده نيز بايد قضا شود.

د:نسبت به نمازهاى واجب غير يوميّه:

1 - نماز طواف بالاتفاق بايد تدارك شود.

2 - نماز نذر معين تداركش واجب نيست به‏جز به فتواى حضرت آيه‏الله گلپايگانى(ره) و حضرت آيه‏الله مكارم.

3 - نماز آيات به فتواى بعضى مانند حضرت آيه‏الله اراكى(ره) و حضرت آيه‏الله مكارم و حضرت آيه‏الله فاضل بنابراحتياط واجب بايد قضا شود و به فتواى بعضى مانند حضرت آيه‏الله خوئى(ره) و حضرت آيه‏الله سيستانى نيازى به قضا ندارد و به فتواى بعضى مانند حضرت امام (ره) و حضرت آيه‏الله گلپايگانى(ره) در بعضى از مواردش نياز به قضا دارد.(7)

سؤال: قضاى نماز آيات بر زن حائض درچه زمانى واجب است؟ و تفصيلى كه حضرت امام (ره) در مسأله (8) بحث نماز آيات در تحرير الوسيله فرموده‏اند كدام است؟

جواب: منظور معظّم‏له از تفصيلِ درغير مستوعب ظاهراً اين است كه اگر به مقدارِ دركِ نماز پاك بوده، يا اين كه بعد از پاك شدن مى‏توانسته يك ركعتِ آن را درك نمايد واجب مى‏باشد و الاّ واجب نيست.(9)


1- توضيح المسائل مراجع، مسأله 451 و 452؛ العروه‏الوثقى، ج‏1، فى احكام الحائض «الثامن».
2- توضيح المسائل مراجع، مسأله 452؛ العروه‏الوثقى، ج‏1، فى احكام الحائض «الثامن»، و مسأله 6.
3- العروه‏الوثقى، ج 1، فى احكام الحائض «الثامن».
4- همان، «العاشر».
5- همان، مسأله 25.
6- همان، مسأله 25 و 26.
7- همان، فى احكام الحائض «الحادى عشر»، و مسأله 31 و 32؛ تحرير الوسيله، ج‏1، فى احكام الحائض والقول فى صلاه القضأ، مسأله 4.
8- استفتا از دفتر استفتاى حضرت امام‏1.
9- مجمع البحرين ، ماده «نفس».