چون خون حيض پيش از ده روز بند آيد، صورى پديد شود كه حكم هر يك بيان مىگردد.(1) و(2)
مسأله: روش آزمايش آن است كه پس از قطع شدنِ خون، مقدارى پنبه داخل فرج نموده و پس از كمى صبر و خارج نمودن، اگر تميز بود حكم به پاك بودن مىنمايد.(3)
مسأله: اگر آزمايش را ترك كند ونماز بخواند نمازش باطل است اگرچه بعد هم بفهمد كه پاك بوده است مگر با اينكه به وظيفهاش رفتارنكرده توانسته باشد قصد قربت نمايد.(4)
مسأله: اگر آزمايش ممكن نباشد (به خاطر اينكه زن نابيناست يا آزمايش برايش ضرر دارد يا به علّت ديگر) بعضى از فقها مانند حضرت آيهالله اراكى(ره) و حضرت آيهالله خوئى(ره) فرمودهاند: بنابراحتياط واجب بايد غسل كرده و نماز بخواند تا اينكه به پاك شدن علم پيدا كند كه پس از علم به پاك شدن بايد دوباره غسل كرده و روزههايى كه گرفته است قضا كند. و حضرت امام(ره) و حضرت آيهالله فاضل به اين عمل اشكال كردهاند و بعضى از فقها مانند حضرت آيهالله مكارم فرمودهاند: بنابراحتياط واجب بايد بين اعمالِ زنِ طاهر و تروك حائض جمع كند و بعضى از فقها مانند حضرت آيهالله گلپايگانى(ره) فرمودهاند: بايد اعمال سابق را انجام دهد واگر بخواهد احتياط كند بين دو وظيفه را جمع مىكند و بعضى از فقها مانند حضرت آيهالله سيستانى فرمودهاند: بايد خود را حائض به حساب آورد تا علم به پاك شدن پيدا كند.(5)
سؤال: گاهى به جهت لكّه بينىِ بىموقع، يعنى در غير زمانِ عادتِ ماهانه خانمهاى نابينا دچار ترديد مىشوند كه آيا لكّه مزبور خون است يا خير؟ و اگركسى نبود كه به او نشان داده شود و يا اگر كسى بود و خجالت كشيدند كه بپرسند حكم چگونه است؟
جواب: تا يقين پيدا نكنند كه خون است حكم خون ندارد.(6)