- انتقال خون(1) بدن انسان به بدن ديگرى جايز است و انتقال خون بين مسلمان و غيرمسلمان اشكال ندارد(2).
- اگر گرفتن خون براى صاحب آن، ضرر داشته باشد، اشكال دارد، خصوصاً اگر ضرر فاحش و زياد باشد(3).
- اهدأ خون به بيمارستانهاى كشور غيرمسلمان جايز است(4).
س(5): زنان مسلمان در بيمارستان به دستور دكتر، تزريق خون مىنمايند. آيا تزريق خونى كه معلوم نيست خون مرد است يا زن و خون كافر است يا مسلمان، چه حكمى دارد؟
ج: با تجويز طبيب، تزريق خون زن به مرد و بالعكس و خون كافر به مسلمان مانعى ندارد(6).
- انتفاع بردن از خون در غير خوردن و فروختن آن براى انتفاع حلال جايز است و آنچه اكنون متعارف است (كه خون را مىفروشند براى استفاده بيماران و مجروحان) مانع ندارد، ولى بهتر آن است كه مصالحه كنند يا آن كه پول را در مقابل حق اختصاص يا در قبال اجازه خون گرفتن بگيرند تا خالى از اشكال باشد و احوط است، بلكه اين احتياط حتىالامكان ترك نشود(7).
- اگر خون بدن انسان را به بدن ديگرى - با ابزار و آلات - منتقل كنند و وزن آن را با مقياسهايى كه دارند تعيين كنند و بهاى آن را بگيرند، جايز است و در صورت جهالت به وزن، جايز است به طور مصالحه انتقال دهند و احوط آن است كه پول را در مقابل اجازه بگيرند و اين احتياط چنانچه گذشت حتىالامكان ترك نشود(8).
س(9): فروش خون چه حكمى دارد؟
ج: فروش آن، محل اشكال است، ولى مصالحه حقالاختصاص مانعى ندارد(10).