بحثى پيرامون طهارت و نجاست برخى از مواد طبى و بهداشتى همچون الكل، داروهاى خارجى و ... در بحث" داروخانه" گذشت اينك حكمِ طهارت و نجاست برخى از موارد موجود در آزمايشگاه مطرح مىشود:
خون: خون سفيد در صورتى كه علم به خون بودن آن حاصل شود و همچنين خونى كه در آن دوايى ريخته باشند كه رنگ آن را سفيد كند، نجس است(1).
خون انسان و هر حيوانى كه خون جهنده دارد (حيوانى كه اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن مىكند)، نجس است، پس خون حيوانى كه مانند ماهى و پشه خون جهنده ندارد پاك است(2).
منى، ادرار، مدفوع: منى انسان و هر حيوانى كه خون جهنده دارد نجس است(3).
ادرار و مدفوع انسان و هر حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده دارد نجس است(4).
- ملاقات با مدفوع در درون بدن موجب نجاست نمىشود، بنابراين هسته يا كرمى كه از انسان خارج مىشود، در صورتى كه آلوده (به مدفوع) نباشد، هرچند كه در بدن با مدفوع برخورد كرده باشد، طاهر است(5).
- آب داغى كه نجس شده بخار آن پاك است(6).
- اگر از بدن انسان يا حيوانى كه خون جهنده دارد - در حالى كه زنده است - گوشت يا چيز ديگرى را كه روح دارد جدا كنند، نجس است(7).