- كشيدن دندان و هر اقدامى كه به واسطه آن از دهان خون بيايد، براى شخص روزهدار مكروه است(1).
- دندان جدا شده از شخص زنده پاك و طاهر است(2).
- مسِّ دندان جدا شده از شخص زنده در صورتى كه بدون گوشت يا گوشت آن بسيار كم باشد، موجب غسل مس ميت نمىگردد(3).
- دفن دندانى كه از شخص زنده جدا شده هر چند مقدار كمى گوشت با آن باشد، واجب نيست ولى دفن آن مستحب است(4).
- اگر هنگام كشيدن دندان مقدارى از گوشت لثه همراه دندان جدا شود نجس است و اگر مقدار گوشت جدا شده كم باشد، بنابر احتياط واجب(5) نجس است(6).
طبق احكام اسلام، استفاده از طلا (زينتكردن با آن) مثل آويختن زنجير طلا به گردن، انگشتر طلا به دست كردن و بستن ساعت مچى طلا به دست براى مردان، حرام و نماز خواندن با آنها باطل است(7).
اما بكار بردن روكش طلا و گذاشتن دندان مصنوعى از جنس طلا و محكم كردن دندان با طلا (مانند پركردن) براى مردان نيز اشكال ندارد و به نماز، خللى وارد نمىكند(8).
در مورد دندانهايى كه آشكار هستند مثل دندانهاى پيش (ثنايا) اگر براى اصلاحِ دندان از طلا استفاده كنند اشكالى ندارد ولى چنانچه به قصد تزيين و زيبايى باشد(9) بنابر احتياط واجب بايد از استفاده طلا به اين منظور خوددارى شود.
- نكته:(10) بيرون آوردن دندانهاى مرده كه از جنس طلا هستند جايز است، ولى بيرون آوردن طلا از داخل بدن او، اگر متوقف برپاره كردن بدن او باشد، جايز نيست (محل اشكال است و احتياط ترك نشود(11).