نيم نگاهى به سازمان روحانيت اهل سنت (احناف) ايران

>

سلسله جليله روحانيت اصيل و آگاه در طول تاريخ پرفراز و نشيب اسلام هاديان و ساربانان امينى براى امت اسلامى بودند و هستند. همواره در هدايت علمى و معنوى جوامع مسلمين نقش بسزايى دارند حكما، عرفا، هركدام به نوعى در حفظ و حراست اسلام محمدى - صلى الله عليه و آله و سلم - كوشيدند وبه دور از هياهوى روزگار و بعضا درنهايت گمنامى سر در نقاب خاك كشيدند. در واقع اگر نبود اين سازمان عظيم دينى و ملى معلوم نبود كه سرنوشت اسلام چه مى‏شد و چگونه قوانين حيات بخش آن در رگ و ريشه امت اسلامى جريان پيدا مى‏كرد به هر حال سازمان روحانيت احناف ايران نيز مستثنا از بدنه بزرگ اين كاروان نيست و همواره اين جامعه سخت كوش حافظ و نگهبان باورهاى دينى خود و ملت همسوى خود بودند، تا جايى كه امروزه در جهان اسلام بيشترين جمعيت امت اسلامى را تشكيل مى‏دهند و عده‏اى از همين امت اسلامى كه پيروانان امام ابوحنيفه هستند در ايران (بلوچستان، تركمن صحرا، جنوب خراسان) مستقرند و روحانيت آن سازمان حافظ شريعت و طريقت آن امت اسلامى است.

تركيب و سازمان حوزه‏ها در اين مناطق نوعا در چهارچوب مدارس علوم دينى در شهرها و روستاها شكل مى‏گيرد و طلاب علوم دينى بايد در اين مدارس داخل و با تمام علوم دينى مرسوم و معمول از آن خارج شوند. و بيشتر مدارس بطور شبانه روزى اداره مى‏شوند و هزينه تحصيل آنها نيز از طرف مدرسه و يا موقوفات مربوط تامين مى‏گردد.

طلاب بايد چهار مرحله (ابتدايى، متوسطه، سطح، عالى) در اين مدارس طى كنند و در اين مراحل كتبى را كه معين شده آموزش داده مى‏شوند.

اما عناوينى كه در اين جامعه به روحانيت داده مى‏شود بدين قرار است: كسانيكه مراحل چهارگانه تحصيل را به اتمام نرسانند با عنوان «ملا» شناخته مى‏شوند و اين عده با آموختن مقدارى از علوم مانند قرآن، مختصرى فقه و اصول و غيره در روستايى در حد توان خود به انجام وظيفه دينى مشغول مى‏شوند واز طرفى كسانيكه تمام مراحل چهارگانه را پشت‏سر بگذارند با عنوان «مولوى‏» شناخته شده كه اكثر طلاب منطقه بلوچستان همين عنوان را دارند و در منطقه تركن صحرا (آخوند) به جاى «مولوى‏» بكار برده مى‏شود.

بعد از اين مرحله عده‏اى كه توانايى علمى دارند و به تحصيل و تدريس و تحقيق ادامه مى‏دهند و در درجه بالايى از علميت قرار مى‏گيرند. به «مولانا» ملقب مى‏شوند و اگر كسى بالاتر از اين مراحل را پيمود به عنوان «مفتى‏» معنون مى‏شوند. و از همين روست كه نسفى صاحب عقايد نسفى «مفتى الثقلين‏» مى‏گويند و اين تقريبا بالاترين مقامى است كه در اين سازمان به كاربرده مى‏شود و اما عنوان ديگرى هم در اين مناطق معمول و مرسوم است‏بنام «شيخ الحديث‏» و اين عنوان به آن دسته از علمايى اطلاق مى‏شود كه در علم الدرايه و حديث مهارت داشته باشند. سال تحصيلى در اين مناطق ازاواخر ماه شوال شروع و اواخر ماه رجب به پايان مى‏رسد. و ماه‏هاى شعبان و رمضان از تعطيلات سال محسوب مى‏گردد. و نوع اين مدارس بر همان سنت‏سابق منطقه زير نظر يك روحانى به عنوان مدير مدرسه با تعدادى از مدرسين اداره مى‏شود و نوعا مدارس بلوچستان متاثر از برنامه‏هاى درسى پاكستان و تركمن صحرا از برنامه‏ها و سنت‏بخارا به دليل اشتراك زبانى و قومى با آن مناطق پيروى مى‏كنند و واحد مدارس دفتر نماينده ولى فقيه در منطقه نيز بر بعضى از مدارس نظارتى دارند و كارهايى از قبيل كارت معافيت تحصيلى و امتحانات، و ديگر مشكلات ادارى طلاب منطقه سر و سامان مى‏دهند. (1)

پى‏نوشت:

1- در تهيه اين مختصر از راهنمايى‏ها جناب مولوى اسحاق مدنى مشاور رئيس جمهور وقت‏حضرت آيت الله هاشمى در امور اهل سنت و جناب مولوى عبد الصمد ساداتى مدرس مدرسه دارالعلوم سراوان بهره بردم.

كتاب: آشنايى با متون درسى حوزه‏هاى علميه ايران (شيعه حنفى شافعى) صفحه 277.

نويسنده: محمد ملكى