مقوله فرهنگ در ايران دچار نابسامانىها و سوء تفاهمهايى شده است. رواج عناصر فرهنگى غرب در قالب موسيقى مبتذل و محرك آمريكايى و تشديد تدريجى مسائل جنسى و مانند آن، از نمودهاى ظاهرى اين نابسامانىهاى فرهنگى است. ترويج پوپريسم در اين ميان نقشى اساسى دارد؛ چرا كه مكتب پوپر هر گونه ماهيت انسانى را از فرد و ملت مىگيرد و در حقيقت با زبان فلسفى، همان آثارى را بر روح و جان باقى مىگذارد كه مواد مخدر موجب آن مىشود. از ديگر ابعاد نابسامانىهاى فرهنگى، تشويق آثار فرهنگى در همايشهاى مختلف است؛ آثارى جزءنگر و فارغ از ديدى كلان و كلى به مقوله فرهنگ، بىتوجه به اصالت دينى ما، سياستزدايىشده و پيرو نظريههاى پوزيتيويستى و پوپريستى كه غالباً از سوى وابستگان فرهنگى رژيم سابق و مانند آن انجام مىشود. به عقيده نويسنده، در وضعيت فعلى كشور ما كه هنوز مبانى مدنيت اجتماعى و سياسى قوام نيافته است، رواج فرهنگ غربى از آثار سوء بيشترى برخوردار است و صد البته در اين مقوله بحثهاى عميقترى نيز قابل طرح است.