وصيت هاى پيامبر (صلّى الله عليه و آله) به على (عليه السّلام)[1]

نويسنده آيت الله مشكينى

وصيت هاى پيامبر (صلّى الله عليه و آله) به على (عليه السّلام)

«حماد بن عمر « از حضرت امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن بزرگوار توسط پدران گرامى خود، از امير مومنان على (عليه السّلام) نقل كرده است كه پيامبر (صلّي الله عليه و آله) به او فرمود:

اى على: به تو وصيتى مى‏كنم كه آن را نگهدار و رعايت كن و تا وصيت مرا نگه مى‏دارى و رعايت مى‏كنى همواره در خير خواهى بود.

اى على: هركس خشمى را كه مى‏تواند ابراز و اعمال نمايد فرو برد خداوند روز قيامت به او امن و امانى عطا مى‏فرمايد كه لذت آن را درمى‏يابد.

اى على: هركس به هنگام مرگ خوب و عادلانه وصيّت نكند در مروّت و جوانمرديش نقص و كمبودى است و به مقام شفاعت نائل نمى شود.

اى على: برترين جهاد آن است كه انسان صبح كه برمى‏خيزد درصدد ظلم و ستم به كسى نباشد.

اى على: هركس مردم از زبان او بترسند از دوزخيان است.

اى على: بدترين مردم كسى است كه مردم از بيم بدگوئى و بدزبانى او احترامش كنند و بدى او نقل شود.

اى على: بدترين مردم كسى است كه آخرتش را به دنيايش بفروشد، و بدتر از آن كسى است كه آخرتش را براى دنياي ديگرى بفروشد.

اى على: هركس عذر عذرخواهى را چه راستگو باشد چه دروغگو، نپذيرد به شفاعت من نائل نمى‏شود.

اى على: خداى متعال دروغ را در كار خير و اصلاح (ميان افراد) دوست مى‏دارد و راستگوئى را در فساد و فتنه گرى دشمن مى‏دارد.

اى على: هركس شراب را به خاطر غير خدا هم ترك كند خداوند از شربتهاى بهشتى به او مى‏نوشاند.

على (عليه السّلام) پرسيد: به خاطر غير خدا؟!

فرمود: آرى به خدا سوگند، اگر براى حفظ خود نيز آن را ترك كند خداوند از كار او قدردانى مى‏فرمايد.

اي على: شرابخوار همانند بت پرست است.

اى على: خداوند تا چهل روز نماز شرابخوار را قبول نمى‏فرمايد و اگر در آن چهل روز بميرد كافرمرده است.

(شيخ صدوق مى‏فرمايد: يعنى اگر شراب را حلال بشمارد و منكر حرمت آن باشد)

اى على: هر مست كننده‏اى حرام است، و هر چه بسيار آن مستي آورد يك جرعه آن نيز حرام است.

اى على: همه گناهان در خانه‏اى گرد آمده و كليد آن شرابخوارى است.

اى على: بر شرابخوار ساعتى مى‏گذرد كه خداي متعال را نمى شناسد.

اى على: بركندن كوه‏هاى استوار آسان تر از برداشتن پادشاهى و سلطنتى است كه مدّت كقدّر آن پايان نيافته باشد.

اى على: كسى كه نه از دينش سودى مى‏برى و نه از دنيايش در همنشينى او خيرى براى تو نيست، و آنكه حقى براى تو نمى‏شناسد و رعايت نمى‏كند تو نيز مراعات او مكن و احترامى هم ندارد.

اى على: خداوند بهشت را بر هر دشنام گوى بد زبان كه باكى ندارد چه بگويد و چه بشنود، حرام فرموده است.

اى على: خوشا آنكه عمرش طولاني و كردارش نيكو باشد.

اى على: شوخى و مزاح مكن كه شكوه و درخشندگي تو از بين مي رود، و دروغ مگو كه نور تو نابود مي شود، و از دو صفت بپرهيز: ملالت و تنبلى؛ زيرا اگر ملول و آزرده شوى بر حقى صبورى نمى‏توانى، و اگر تنبلى كنى حقى را نمى‏توانى ادا نمائى.

اى على: براى هر گناهى توبه‏اى وجود دارد جز بد اخلاقى، كه دارنده آن هروقت از گناهى نجات يابد به گناهى ديگر مبتلا مى‏شود.

اى على: كسي كه ملالت و دلتنگى بر او چيره گردد راحتى از نزد او كوچ مى‏كند.

اى على: خداى متعال بهشت را از دو خشت آفريد، يك خشت از طلا و يك خشت از نقره، و ديوار آن را از ياقوت و سقف آن را از زبرجد و ريگهاى آن را از مرواريد و خاكش را از زعفران و مشك قرار داد، آنگاه به آن فرمود: سخن بگو. و بهشت گفت: خدايى جز خداوند يكتاى زنده پاينده نيست، همانا سعادتمند كسى است كه داخل من شود.

خداى متعال فرمود: به عزّت و جلال خودم سوگند كه هيچ دائم الخمري (كسى كه بر شرابخوارى مداومت دارد و از آن دست برنمى‏دارد)، و سخن چينى، و بى‏غيرتى، و شحنه و داروغه‏اي، و زن صفتى، و كفن دزدى، و باجگيرى، و قطع كننده‏اى از خويشاوند، و جبرى مذهبي، به آن داخل نمى‏شود.

و نيز فرمود: از جذامى بگريز همانطور كه از شير درنده مى‏گريزى.

و مكروه است كه مردى كه محتلم و جنب شده قبل از آنكه غسل كند با زوجه‏اش همبستر شود، و اگر چنين كند و فرزندي ديوانه به وجود آيد جز خويشتن را سرزنش نكند، و مكروه است كه در كنار جوى روان بول كنند، و مكروه است كه انسان زير درخت ميوه‏دار يا نخل ميوه دار توالت كند، و مكروه است كه كسى ايستاده توالت كند، و مكروه است كه كسى ايستاده كفش به پا كند، و مكروه است كه كسى بدون چراغ به خانه‏اى تاريك وارد شود.

اى على: آفت و آسيب شرافت و شخصيت، فخر فروشى است.

اى على: كسى كه از خداى متعال بترسد همه چيز از او مى‏ترسد، و كسى كه از خداوند نترسد خداوند او را از همه چيز مى‏ترساند.

اى على: شيرخوارگى (و مسائلى از قبيل محرميّت و فرزندى و برادرى و رضاعى كه مترتّب بر شير خوردن طفل است) بعد از آنكه طفلي را از شير باز گرفتند وجود ندارد، و يتيمى بعد از رسيدن به سنّ بلوغ و احتلام صدق نمى‏كند.

اى على: دو سال راه را براى احسان و نيكى به پدر و مادرت برو، و يك سال راه را براي رسيدگي و صله رحم و خويشاوندت، و يك ميل راه براى عيادت بيمار، و دو ميل براى تشييع جنازه، و سه ميل براى پذيرش دعوت، و چهار ميل براى زيارت برادر دينى، و پنج ميل براى دستگيرى از گرفتار، و شش ميل براى يارى ستمديده، و بر تو باد كه بسيار استغفار كنى.

اى على: به خدا سوگند اگر فرومايه در قعر چاهى باشد خداى متعال بادى را برمى‏انگيزد تا او را در حكومت تبهكاران بالاتر از نيكان قرار دهد.

اى على: كسى كه خود را به غير مواليان خويش ببندد و نسبت دهد (كه موجب از بين بردن حق ولاء آنان مى‏شود) لعنت خدا بر او باد، و كسى كه مزد كارگري را ندهد لعنت خدا بر او باد، و كسي كه مرتكب حادثه اي شود يا مرتكب شونده آن را جاي دهد و نگهداري كند لعنت خدا بر او باد.

عرض شد: اى رسول خدا آن حادثه چيست؟

فرمود: قتل و آدمكشى.

اى على: مومن كسى است كه مسلمانان او را بر جان و مال خود امين شمارند، و مسلمان كسى است كه مسلمين از دست و زبان او به سلامت باشند، و مهاجر كسى است كه از گناهان هجرت و دورى نمايد.

اى على: محكمترين دستاويز ايمان دوستاري به خاطر خدا و دشمني به خاطر خداست.

اى على: خداي متعال بوسيله اسلام نخوت و تكبّر جاهليت و نازيدن آنان را به پدران، از ميان برداشت، آگاه باشيد كه مردم از حضرت آدم بوجود آمده‏اند، و حضرت آدم از خاك، و گرامى‏ترين مردم نزد خدا پرهيزكارترين آنان است.

اى على: بهاي مردار، و بهاي سگ، و بهاي شراب، و مهريه زن زناكار، و رشوه در قضاوت، و مزد فالگير و پيشگو همه از اموال حرام است.

اى على: هركس علمى فرا گيرد تا بوسيله آن با جاهلان بستيزد، يا با عالمان جدل انگيزد، يا مردمان را به سوي خويش فراخواند، او از دوزخيان است.

اى على: وقتي بنده‏اى مى‏ميرد مردم مي گويند چه به جاى گذاشته است، و فرشتگان مى‏گويند چه پيش فرستاده است.

اى على: دنيا زندان مومن و بهشت كافر است.

اى على: مرگ ناگهاني براي مومن موجب راحت و براي كافر مايه افسوس و حسرت است.

اى على: خداي متعال به دنيا وحى فرمود كه خدمت كن به كسى كه به من خدمت مى‏كند و در رنج و مشقت بيانداز كسى را كه به تو خدمت مى‏كند.

اى على: دنيا اگر نزد خداي متعال به قدر بال پشه اي ارزش داشت به كافر يك جرعه آب نمى‏نوشانيد.

اى على: هيچكس از پيشينيان و آيندگان نيست جز آنكه روز قيامت آرزو مى‏كند كاش از مال دنيا جز به قدر گذران به او داده نمى‏شد.

اى على: بدترين مردم آن است كه به قضا و قدر الهي اعتراض داشته و خدا را در قضاي او (به ستم و نادرستي) متهم سازد.

اى على: ناله مومن (در حال بيمارى) ثواب سبحان الله گفتن دارد، و فرياد او ثواب لااله الاّ الله گفتن، و خوابش در بستر (بيمارى) عبادت محسوب مى‏شود، و پهلو به پهلو شدنش جهاد در راه خدا، و چون شفا يابد در ميان مردم راه مى‏رود در حالي كه همه گناهان او آمرزيده شده است.

اى على: اگر به من پاچه (بى‏ارزش گوسفندى) هديه شود مى‏پذيرم، و اگر براي صرف پاچه (بى‏ارزش) دعوت شوم مى‏روم.

اى على: اسلام برهنه است و لباس آن شرم و حيا است، و زينت آن وفا، و جوانمردى آن عمل صالح، و ستون آن پارسايى است؛ و هر چيزى اساس و پايه‏اى دارد و اساس و پايه اسلام دوستدارى ما اهل بيت است.

اى على: بد اخلاقى شوم و نامبارك است، و اطاعت زن موجب پشيمانى است.

اى على: اگر شومى و نامباركى در چيزى باشد در زبان زن است.

اى على: سبكباران نجات يافتند.

اى على: هركس عمداً بر من دروغ ببندد بداند كه جايگاهش آتش است.

اى على: مسواك كردن از سنت است، و دهان را پاك مى‏كند، و چشم را جلا مى‏دهد، و خداى رحمان را خشنود مى‏سازد، و دندانها را سپيد مي نمايد، و زردي و فساد دندان را مى‏برد، و لثه را محكم مى‏كند، و اشتهاى به غذا را مى‏افزايد، و «بلغم» را از بين مي برد، و حافظه را زياد مي كند، و حسنات و نيكي ها را دو برابر مى‏سازد، و فرشتگان به آن خوشحال مى‏شوند.

اى على: خداوند متعال پيامبرى برنيانگيخت جز انكه براى او نسلى از صلب خود او قرار داد، و نسل مرا از صلب تو قرار داد و اگر تو نبودى براى من ذريّه و نسلى نبود.

اى على: عبدالمطلب بوسيله تيرهاى قمار (ذبيحه را) تقسيم نمى‏كرد، و بتها را نمى‏پرستيد، و ذبح شده براي بتها را نمى‏خورد، و مى‏گفت: من پيرو دين پدرم حضرت ابراهيم (عليه السُّلام) هستم.

اى على: شگفت انگيزترين مردم از نظر ايمان و عظيمترين آنان از نظر يقين گروهى هستند كه در آخر الزمان مى‏باشند كه پيامبر را نديده اند و حجت و امامشان از آنان پنهان و غايب است و تنها به سياهي روي سپيدي (نوشته كتابها) ايمان آورده‏اند.

اى على: در پوست حيوانى كه شيرش را نمى‏آشامى و گوشتش را نمى‏خورى (حيوان حرام گوشت) نماز مخوان، و در «ذات الجيش) [2]، و «ذات الصلاصل) [3] و «ضجنان) [4]نماز مگزار.

اى على: از تخم‏هاى (حيوانات تخم گذار) هر كدام كه دو طرف آن با هم متفاوت است بخور، و از ماهيان هر كدام كه فلس دارد، و از پرندگان آنهايي كه در پرواز بال مى‏زنند، و آنهائي را كه در پرواز بال نمى‏زنند و صاف پرواز مى‏كنند واگذار، و از پرندگان آبى آنهائي را كه «سنگدان» دارند يا پايشان «خار خروس» دارد بخور.

اى على: از درندگان هر كدام كه دندان نيش دارد و از پرندگان هر كدام كه چنگال دارد خوردنش حرام است.

اى على: به جهت (سرقت) ميوه و پيه وسط نخل (يا شكوفه) دست كسى قطع نمى‏شود.

اى على: بر عهده زناكار كابين و مهريه‏اى نيست، و در موردى كه كسى به كنايه چيزى گفته باشد (اعتراف به جرم محسوب نمى‏شود) و حدّ ندارد، و شفاعتى در مورد حدّ پذيرفته نيست، و سوگند درباره قطع رحم و بريدن از خويشاوند جايز نيست و نبايد به آن سوگند عمل شود، و همينطور سوگند فرزند در صورت مخالفت پدرش با آن، و سوگند زن در صورت مخالفت شوهرش با آن، و سوگند بنده در صورت مخالفت صاحبش با آن؛ و روزه سكوت جايز نيست، و روزه وصال (از سحر تا سحر بعد، يا دو روز، يا چند روز بدون افطار) جايز نيست، و باديه نشينى بعد از هجرت جايز نيست.

اى على: پدري به قصاص فرزندش كشته نمى‏شود.

اى على: خداوند دعا را در حالى كه دل غافل و بى‏توجه باشد نمى‏پذيرد.

اى على: خواب عالم برتر از عبادت عابد است.

اى على: دو ركعت نماز عالم برتر از هزار ركعت نماز عابد است.

اى على: زن نبايد روزه مستحبّى بگيرد مگر با اجازه شوهرش، و بنده نبايد روزه مستحبي بگيرد مگر با اجازه صاحبش، و ميهمان نبايد روزه مستحبى بگيرد مگر با اجازه ميزبانش.

اى على: روزه عيد فطر حرام است، و روزه عيد قربان حرام است، و روزه وصال (از سحر تا سحر بعد، يا دو روز أ) حرام است، و روزه اي كه براي كار معصيتي نذر كرده باشد حرام است، و روزه دهر (همه سال يا همه ايام) حرام است.

اى على: (گناه يا كيفر) ربا هفتاد قسمت است و كمترين آن همانند آن است كه مردي با مادرش در كعبه زنا كند.

اى على: يك درهم ربا نزد خدا منفورتر از هفتاد زنا است كه همه‏اش با محرم‏ها (مثل خواهر و مادر) در كعبه واقع شود.

اى على: هر كس يا قيراط (يك بيست و چهارم درهم يا دينار) از زكات مالش را نپردازد نه ايمان دارد و نه مسلمان است و احترامى هم ندارد.

اى على: كسى كه زكات نمى‏پردازد از خداوند درخواست مى‏كند كه او را به دنيا برگرداند، و همين است كلام خداى متعال كه «تا آنگاه كه مرگ يكى از آنان فرا مى‏رسد مى‏گويند پروردگارا مرا باز گردان). [5]

اى على: ترك كننده حج كه استطاعت آن را داشته باشد كافر است، خداي متعال مى‏فرمايد: «و براي خدا بر مردم حج خانه خدا واجب است، بر هر فردي كه استطاعت آمدن به حج را داشته باشد، و كسي كه كفر ورزد همانا خداوند از همه جهانيان بى‏نياز است).a="#$ [6]

اى على: هر كس حج را به تاخير اندازد تا بميرد خداوند او را روز قيامت يهودي يا مسيحي محشور مى‏كند.

اى على: صدقه قضا و قدر مبرم و حتمى را برطرف مى‏كند.

اى على: صله رحم (يعنى رسيدگى و احسان به خويشاوند) عمر را مى‏افزايد.

اى على: غذا را با نمك شروع كن و با نمك تمام كن كه در آن شفا از هفتاد و دو بيماري است.

اى على: هنگامى كه بر مقام محمود بايستم همانا براي پدرم و مادرم و عمويم و برادرم كه در زمان جاهليت داشته‏ام شفاعت خواهم كرد.

اى على: من فرزند دو ذبيحم. [7]

اى على: من دعاى حضرت ابراهيم (عليه السّلام) هستم. [8]

اى على: عقل آن است كه به وسيله آن بهشت به دست آيد و رضاى خداوند رحمان خواسته شود.

اى على: نخستين آفريده‏اى كه خداى متعال آفريد عقل است، و به او فرمود: رو كن و پيش آى. و او پيش آمد، سپس به او فرمود: پشت كن و برگرد. و او برگشت، و خداوند فرمود: سوگند به عزّت و جلالم كه مخلوقي نيافريده ام كه نزد من محبوبتر از تو باشد، به جهت تو مى‏گيرم و به جهت تو عطا مى‏فرمايم، و به وسيله تو پاداش مى‏دهم و به وسيله تو كيفر مى‏كنم.

اى على: در حالى كه خويشاوندى نيازمند باشد صدقه به ديگري جايز نيست.

اى على: خير و فايده‏اى در گفتار نيست مگر با عمل، و در ظاهر نيست مگر با باطن، و در مال و ثروت نيست مگر با بخشش و سخاوت، و در راستي نيست مگر با وفا، و در فقه نيست مگر با پارسائي، و در صدقه نيست مگر با قصد و نيّت، و در زندگى نيست مگر با سلامتي، و در وطن نيست مگر با امنيت و شادماني.

اى على: آيا آگاهتان نسازم كه كدام يك از شما در اخلاق و روش به من شبيه تريد؟

گفت: بفرمائيد يا رسول الله.

فرمود: خوش اخلاق ترين شما، و بردبارترين شما، و نيكوكارترين شما نسبت به بستگان خود، و انصاف دهنده‏ترين شما نسبت به خود.

اى على: امان است براى امّت من از غرق شدن كه وقتي به كشتي سوار شوند بخوانند «بسم الله الرحمن الرحيم و ما قدروا الله حق قدره و الارض جميعاً قبضته يوم القيامه و السّموات مطويّات بيمينه سبحانه و تعالى عما يشركون‏ [9] بسم الله مجراها و مرساها انّ ربّي لغفور رحيم‏ [10] به نام خداوند بخشنده مهربان، و خدا را چنانكه شايسته اوست نشناختند و همه زمين در دست قدرت اوست روز قيامت و آسمانها به نيروى او درهم پيچيده شده، و منزّه و برتر است از آنچه شرك مى‏ورزند به نام خداست رفتنش و ماندنش، همانا پروردگارم آمرزنده مهربان است».

اى على: امان است براى امّت من از دزديدن: «قل ادعوا الله او ادعوا الرحمن ايّاً ماتدعوا فله الاسماء الحسنى‏ [11] بگو الله را بخوانيد يا رحمن را بخوانيد، هر كدام را بخوانيد براى او نامهاى نيكوئي است» تا آخر سوره.

اى على: امان است براى امت من از خرابى: «انّ الله يمسك السموات و الارض ان تزولا ولئن زالتا ان امسكهما من احد من بعده انّه كان حليماً غفوراً [12] خداوند آسمانها و زمين را از فروريختن نگه مى‏دارد و اگر فرو ريزد هيچكس بعد از او نمي تواند آنها را نگهدارد، همانا او بردبار و آمرزنده است».

اى على: امان است براى امّت من از اندوه و گرفتارى:» لا حول و لا قوّه الاّ بالله العلي العظيم و لا ملجا و لا منجا من الله الاّ اليه توان و نيروئي نيست جز بوسيله خداي بلند مرتبه بزرگ، و پناه و گريزگاهي از خدا جز به سوي او وجود ندارد».

اى على: امان است براى امّت من از سوختن:» انّ وليىّ الله الّذي نزّل الكتاب و هو يتولي الصالحين‏ [13] و ما قدروا الله حق قدره‏ [14] همانا ياور و سرپرست من خدايي است كه قرآن را فرو فرستاد و او درستكاران را ياري و سرپرستي مى‏فرمايد و خدا را چنانكه سزاوار اوست نشناختند».

اى على: كسي كه از درندگان بيمناك شود بخواند «لقد جاء كم رسول من انفسكم عزيز عليه ما عنتّم‏ [15] هر آينه رسولي از خودتان نزد شما آمده است كه رنج و ناراحتى شما بر او سخت و ناخوشايند است» تا آخر سوره.

اى على: كسي كه چارپايش چموشي كند در گوش راست او بخواند: «و له اسلم من في السموات و الارض طوعا و كرهاً و اليه ترجعون‏ [16] و براي او (خداى متعال) هركس كه در آسمانها و زمين است خواه و ناخواه سرفرود آورد، و به سوي او بازگردانده مي شويد».

اى على: كسي كه از جادوگري يا شيطانى بترسد بخواند: «انّ ربّكم الله الذي خلق السموات و الارض‏ [17] همانا پروردگار شما خدايي است كه آسمانها و زمين را بيافريد».

اى على: حق فرزند بر پدرش آن است كه نام نيكو بر او گذارد، و او را خوب تربيت كند، و او را در جايى درست قرار دهد [18]، و حق پدر بر فرزندش آن است كه او را به اسم صدا نكند، و جلوتر از او راه نرود، و جلوي او ننشيند و همراه او به حمام نرود.

اى على: خدا لعنت كند پدر و مادرى را كه (با رفتارشان) فرزندانشان را به عقوق (بى‏مهرى و بى‏حرمتى) نسبت به خودشان وادارند.

اى على: گناه و نتيجه عقوق (بى‏مهرى و بى‏حرمتى) فرزند براى پدر و مادر همانطور است كه عقوق پدر و مادر براى فرزند مى‏باشد.

اى على: خدا رحمت كند پدر و مادري را كه باعث احسان و نيكى فرزند به خودشان شوند.

اى على: هركس پدر و مادرش را اندوهگين سازد عاق آنان است و رعايت حقوق آنان را نكرده است.

اى على: هركس نزد او غيبت برادر مسلمانش بشود و توان يارى او را داشته باشد و ياريش نكند خداوند او را در دنيا و آخرت خوار مى‏سازد.

اى على: كسى كه مخارج يتيمى را از مال خود بپردازد تا آن يتيم به سنّ رشد و استغنا برسد حتماً بهشت بر او واجب مى‏شود.

اى على: هركس به مهر و ترحّم دست بر سر يتيمي بكشد خداى عزيز و جليل در برابر هر موئى روز قيامت نوري به او عطا مى‏فرمايد.

اى على: هيچ فقري سخت تر از ناداني نيست، و هيچ مالى سودمندتر از عقل نيست، و هيچ تنهايى هراس انگيزتر از خودپسندي نيست، و هيچ عقلى مثل تدبير و چاره انديشى نيست، و هيچ پارسائى مثل خوددارى از آنچه خداى متعال حرام فرموده نيست، و هيچ شرافتي مثل اخلاق خوب نيست، و هيچ عبادتى مثل انديشيدن نيست.

اى على: آفت و آسيب گفتار دروغ است، و آسيب دانش فراموشي، و آسيب عبادت واگذاشتن و رها كردن آن است، و آسيب زيبائى تكبّر و خودپسندى، و آسيب عمل حسدورزى است.

اى على: هركس صلوات بر من را فراموش كند راه بهشت را گم كرده است.

اى على: بر حذر باش از آنكه در نماز همانند كلاغ نوك به زمين بزنى و مثل شير (و درندگان) ساعدها را بر زمين بگذارى (يعنى نماز را بدون شتاب و سجده ها را كامل و با تانّي بجاي آور و در حال سجده كف دستها را بر خاك بگذار و ساعد تا آرنج را از زمين بلند كن و به زمين نچسبان).

اى على: دستم را نا آرنج در دهان اژدها فرو برم برايم خوشايندتر است تا از كسى كه مال و ثروتى نداشته و تازه به مال و ثروت رسيده چيزى بخواهم.

اى على: سركش‏ترين مردم نسبت به خداى عزيز و جليل كسى است كه غير خونى خود را بكشد و غير ضارب خود را بزند، و كسي كه خود را به غير موالي خود ببندد (و ادعاي ولاء نمايد) هر آينه به آنچه خداي عزيز و جليل بر من نازل فرموده كفر ورزيده است.

اى على: انگشتر به دست راست كن كه آن فضيلتى از خداى متعال براى مقرّبان است.

پرسيد: چه انگشتري بدست كنم اى رسول خدا؟

فرمود: عقيق سرخ كه آن نخستين كوهى است كه پروردگارى خدا و پيامبرى من و وصايت و جانشيني تو و امامت فرزندان تو و بهشتي بودن شيعيانت و دوزخي بودن دشمنانت اقرار و اعتراف كرده است.

اى على: همانا خداوند عزيز و جليل بر جهانيان نظر كرد و مرا بر همه مردان جهان برگزيد، آنگاه بار ديگر نظر كرد و ترا بر مردان جهان برگزيد، آنگاه براى بار سوّم نظر فرمود و امامان از نسل ترا بر مردان جهان برگزيد، آنگاه براي بار چهارم نظر فرمود و فاطمه عليها السلام را بر زنان جهان برگزيد.

اى على: همانا من درسه جا اسم ترا همراه اسم خويش ديدم و با نظر بر آن انس يافتم: هنگامي كه در معراجم به آسمان به بيت المقدس رسيدم بر صخره آن يافتم «خدايي جز الله نيست، و محمّد فرستاده خداست، او را به وسيله وزيرش تاييد كرده‏ام و بوسيله وزيرش ياري نموده‏ام».

به جبرئيل (عليه السّلام) گفتم: وزير من كيست؟

گفت: علي بن ابيطالب.

و هنگامى كه به «سدره المنتهى» رسيدم ديدم بر آن نوشته است: «منم خداوند يكتا كه معبودى جز من نيست، محمّد برگزيده من از آفريدگانم مى‏باشد، او را بوسيله وزيرش تاييد كرده‏ام و بوسيله وزيرش يارى نموده‏ام».

پس به جبرئيل (عليه السّلام) گفتم: وزير من كيست؟

گفت على‏بن ابيطالب.

و چون از «سدره المنتهى» گذشتم و عرش پروردگار جهانيان جلّ جلاله رسيدم و ديدم بر پايه هاي آن نوشته است: «منم خداوند يكتا كه معبودي جز من نيست، محمّد حبيب من است، او را بوسيله وزيرش تاييد كرده‏ام و بوسيله وزيرش يارى نموده‏ام».